شهاب نيوز - سفرهای مشكوك

مدتی است مقامات آمریكایی رحل سفر كرده و منطقه خاورمیانه محل این جولا‌ن و حضورهای گاه و بیگاه است. در حالی كه رقابت‌های انتخاباتی در آمریكا وارد مراحل حساسی می‌شود و در آخرین نظرسنجی‌ها اوباما از رقیب جمهوریخواه خویش پیش افتاده است، این سوال مطرح می‌شود كه چرا خاورمیانه و اروپا برای آمریكا مهم شده‌اند. در طول هفته گذشته جورج بوش به كشورهای مهم اروپایی از جمله ایتالیا، فرانسه و آلمان سفر كرده و دیروز نیز در انگلستان به ملا‌قات ملكه انگلیس شتافته است.

در این سفر محور مذاكرات موضوع سفر سولا‌نا و نتیجه اقدامات پس از رد و بدل شدن بسته‌های پیشنهادی بود. از منظر بیرونی اینگونه استنباط می‌شود كه آمریكایی‌ها مطمئن بودند پاسخ این ابهامات را دارند. آنها به گونه‌ای رفتار می‌كنند كه گویا می‌دانند با این مساله چگونه كنار خواهند آمد و با درگیر كردن اروپایی‌ها به سیاست یكجانبه خود آب و رنگ بین‌المللی داده‌اند.

شاید این مهم‌ترین اقدام آنها در كل این بحران بوده است كه در حالی كه خود مدعی اصلی پرونده هسته‌ای ایران هستند، اروپا و جامعه بین‌الملل را در نوك مواجهه قرار داده‌اند. به نظر می‌رسد آنها از داستان عراق درس‌های هوشمندانه‌ای گرفته‌اند. از سوی دیگر مقامات ایرانی با طرح بسته پیشنهادی خود این توقع را ایجاد كرده‌اند كه هرگونه تعامل ایران منوط به تعامل قدرت‌های فرامنطقه‌ای است.

شاید در ظاهر چنین پنداشته شود كه آمریكایی‌ها دست برتر را گرفته‌اند اما اگر به این تحركات و شرایط زمانی آن دقیق شویم، درمی‌یابیم شرایط نباید آنقدر هم به نفع كاخ سفید باشد. لورا بوش به افغانستان سفر نمود و آمریكایی‌ها تلا‌ش كردند در كنفرانس پاریس موضوع افغانستان را به یك مساله بین‌المللی تبدیل كنند اما واقعیت آن است كه در سال‌های اخیر اروپایی‌ها تنها به همراهی با آمریكا تظاهر كرده‌اند و در نهان بر این باورند كه این بیشتر مشكل آمریكا است تا مشكل آنها! ولی گویا آمریكایی‌ها بدشان نمی‌آید كه تحولا‌ت منطقه را به اهرمی برای اعمال فشار استراتژیك علیه ایران بدل كنند.

از سوی دیگر كاندولیزا رایس پس از سفر به فلسطین و اسرائیل و حضور در ایتالیا و اجلا‌س پاریس ناگاه و سرزده به بیروت می‌رود تا آخرین تحولا‌ت استقرار دولت جدید را رصد نماید. می‌دانیم كه یكی از مهم‌ترین نگرانی‌های آمریكا مشاركت حزب‌الله در روند سیاسی لبنان است. آمریكایی‌ها از قدرت حزب‌الله خرسند نیستند زیرا این گروه را متحد استراتژیك ایران می‌دانند.

با این همه، این سفرها كمی پرابهام است. در حالی كه به تابستان نزدیك می‌شویم و نامزدهای ریاست‌جمهوری آمریكا از سوی دو حزب آماده رقابت نهایی برای انتخابات نوامبر می‌شوند، مخالفت با سیاست آمریكا در منطقه و جهان به حد بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. آمریكایی‌ها بیش از هر زمان دیگری علا‌قه‌مند هستند كه از یك سو چهره كشورشان نزد افكار عمومی مردم جهان بهبود یابد و از سوی دیگر شرایط زندگی و اوضاع اقتصادی در داخل كشور اصلا‌ح گردد.

وقتی چنین فضایی شكل می‌گیرد یعنی آنكه شرایط به نفع دموكرات‌ها و نامزدشان در حال رقم خوردن است. اما از سوی دیگر جمهوریخواهان نمی‌خواهند به این راحتی كاخ سفید را ترك كنند. در چنین وضعیتی ارائه یك سند برتر یا ایجاد شرایط امنیتی و بحرانی در آمریكا یا در منطقه خاورمیانه شاید بتواند اوضاع را به نفع مك‌كین و جمهوری‌خواهان رقم زند. در این شرایط است كه باید به اقدامات آنها با تردید و هشیاری نگریست و از فروافتادن در دامی كه پهن می‌كنند پرهیز كرد.

باید مسوولا‌ن سیاست خارجی را هشدار داد كه متوجه تحركات آمریكایی‌ها در منطقه باشند. در این شرایط باید با تحلیل این تحركات و استفاده از تمام ظرفیت‌های پیدا و نهان از منافع كشور پاسداری كرد. هرچند قدرت ایران، هشیاری مردمانش و انسجام تمام نیروهای انقلا‌ب ضرورتا هیچ فرصتی را برای عرض اندام به مخالفان این سرزمین نخواهد داد. ان‌شاءالله.