تعلیق غنیسازی؛ مساله این است!
مصاحبه رایس با «دی تسایت»
6 دي 1386 ساعت 18:08
در اینجا خبرنگار «دی تسایت»میپرسد که آیا این سخن را بایستی به معنای پیشنهاد آمریکا به ایران برای گفتوگوی مستقیم تلقی کرد؟ رایس پاسخ میدهد: «اگر ایرانیان به غنیسازی و فرآوری پایان دهند، من هر جا و هرزمان که همتایان ایرانی بخواهند با آنان ملاقات میکنم، تا با هم در هر موردی گفتوگو کنیم.»
میز خبری شهاب ـ وزیر امور خارجه آمریکا در مصاحبه با هفتهنامه آلمانی «دی تسایت» به موضوعات مختلفی پرداخته است: از جمله به مبانی سیاست خارجی آمریکا در دوره بوش، سیاست آمریکا در قبال ایران و رابطه واشنگتن و برلین.
به گزارش دویچهوله؛ کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا، در مصاحبه با هفتهنامه آلمانی «دی تسایت»جمعبندی از کل سیاست خارجی دولت جرج بوش عرضه کرده است. این مصاحبه که توسط یوزف یوفه خبرنگار ارشد این نشریه و استاد علوم سیاسی، صورت گرفته و در روز ۲۷ دسامبر منتشر شده، با پرسشی تعرضی آغاز میشود. یوفه نخست از قول سیاستمدار کهنهکار آمریکایی زبیگنیو برژینسکی، مشاور امنیت ملی آمریکا در زمان ریاست جمهوری جیمی کارتر، نقل میکند که هیچگاه شکاف میان قدرت و حقانیت در مورد آمریکا عمق فعلی را نداشته است. آمریکا قدرت دارد، ولی این قدرت از آن پذیرش جهانیای برخوردار نیست که به آن مشروعیت دهد. یوفه پس از ذکر این موضوع نظر رایس را میپرسد: آیا در این داوری حق با برژینسکی است؟
پاسخ رایس به این پرسش یک «نه» قاطع است. توضیح بیشتری که او میدهد، توجیهکننده است: هر کس که مسئولیت جهانی دارد و کارهای خطیری را پیش میبرد، لزوما «محبوب القلوب» نیست.
در اینجا بحثی گشوده میشود که رایس را وادار به استدلال با کمک شواهد میکند. او برای اینکه نشان دهد آمریکا به نحوی مطلوب و مسئولانه از قدرت خود استفاده میکند، دستاوردهای دوره حکومت بوش را برمیشمرد: «ما ۵۰ میلیون تن را (در افغانستان و عراق) آزاد کردیم، ما شبکه بازار سیاه هستهای عبدالغدیر خان را در هم کوبیدیم، به برنامه اتمی لیبی پایان دادیم. ما قدرتهای شمال شرقی آسیا را دورهمنشاندیم، تا کره را اتمزدایی کنیم. همراه با متحدانمان در حال حل مسئله کوزوو بهعنوانِ آخرین مشکل بالکان هستیم. ما جامعه بینالمللی را در مقابل برنامه اتمی ایران قرار دادیم، و بسیار کارهای دیگر.»
پرسشگر در ادامه این بحث به پاسخ نخستینش برمیگردد، ولی رایس در پاسخ باز به دستاوردهای اخیر آمریکا استناد میکند و میگوید، میتواند همچنان نمونههای دیگری از آنها را برشمرد.
آرمان و واقعیت
خبرنگار «دی تسایت»در بخشی از مصاحبه خود، وزیر امور خارجه آمریکا را در برابر این پرسش قرار میدهد که آیا سیاست واشینگتن این است که در مناطق بحرانخیز از طریق "تغییر رژیمها" و بهاصطلاح دموکراتیک کردن آنها صلح برقرار کند. رایس در پاسخ میگوید که «دموکراسی چیزی بیشتر از یک عامل صلح است. دموکراسی بخشی از مسئولیت اخلاقی است.» یوفه بلافاصله میپرسد که پس درست است که واشنگتن به فکر "تغییر رژیمها"ست، از جمله در روسیه و چین. رایس در پاسخ میگوید که هدف مستقیم واشنگتن، "تعییر رژیمها" نیست، بلکه رفع تهدیدهاست.
این پاسخ از نظر پرسشگر به معنای تقدم واقعبینی بر آرمانگرایی در سیاست خارجی آمریکاست. رایس اما میافزاید که این دو به هم تعلق دارند. وی در ادامه در مورد سیاست "تعییر رژیم" توضیح میدهد که این سیاست وقتی به صورت فعال پی گرفته میشود که تهدید جدی باشد، مثلا در نمونه عراق.
آمریکا و ایران
پرسشگر «دی تسایت» در بخشی از مصاحبه خود با رایس، موضوع یکهتازی آمریکا در عرصه جهانی را پیش میکشد. رایس منکر این امر میشود و این برداشت را پس میزند که گویا آمریکا از اصل «هر که با ما نیست، برماست» پیروی میکند.
رایس در اینجا برای آنکه نشان دهد آمریکا در همکنشی با دیگران سیاست خویش را پیش میبرد، به مورد ایران اشاره میکند و میگوید: «زمانی که من وزیر خارجه شدم، با تعجب پی بردم که اروپاییها نه ایران، بلکه ما را بچه بد میدانند. خندهدار است! با وجود این ما استراتژیمان را بازبینی کردیم تا برای ایرانیها راه دررو نگذاریم. به آنان گفتیم که آماده برای صحبتیم، آن هم اگر شرایطی را بپذیرند، توقف غنیسازی و فرآوری هستهای، چیزهایی که نه فقط شرایط آمریکا، بلکه شرایط همه طرفهای مذاکره هستند».
رایس در ادامه سخنان در توضیح تغییر سیاست آمریکا در قبال ایران، که مضمون آن دخالت دادن دیگران در برخورد با ایران بوده است، میگوید: این تغییر «یک تحول بنیادی نبود، بلکه چیزی بود برآمده از این شناخت که سیاست گذشته ما در برابر ایران مؤثر نبوده است. ما میبایستی خود را آشکارتر در کنار متحدان خود در مذاکرات میگذاشتیم. نتیجه کار مذاکراتی شد که توسط شش کشور (پنج عضو دائمی شورای امنیت بعلاوه آلمان) پیش برده میشوند.»
ماجرای گزارش سازمانهای امنیتی آمریکا
گفتوگوی خبرنگار «دی تسایت»با وزیر امور خارجه آمریکا در ادامه به موضوع گزارش اخیر سازمانهای امنیتی آمریکا (NIE) در مورد برنامههای اتمی ایران میکشد. رایس در مورد این گزارش توضیح میدهد که مضمون آن گزارش این نیست که حکومت ایران برنامههای نظامیگرانه اتمی خود را متوقف کرده است. گزارش به نظر رایس فقط میگوید که ایران دیگر تولید سلاح را پیش نمیبرد، وگرنه فعالیت ایران در دو جهت دیگر یعنی غنیسازی و دستیابی به تکنولوژی موشکی ادامه دارد. بر این قرار تفسیر رایس از گزارش سازمانهای امنیتی آمریکا این است که حکومت ایران همچنان در مسیری حرکت میکند که از نظر آمریکا تهدید تلقی میشود.
در گزارش سازمانهای امنیتی آمریکا آمده است که حکومت ایران تا پیش از سال ۲۰۰۳ برنامه مشخصی را برای تولید سلاح اتمی پیش میبرده است. رایس در ادامه با اشاره به این موضوع میگوید: «ایرانیان تا پیش از ۲۰۰۳ در اصل چه میکردهاند؟ از آن کارها به چه نتیجهای رسیدهاند؟ ایرانیان همواره منکر یک برنامه مخفی بودهاند. اما اکنون، پس از گزارش NIE غیرمستقیم به این موضوع اعتراف میکنند. گزارش میگوید که ما مسیر درستی پیش گرفتهایم: غنیسازی و بازفرآوری هستهای بایستی از طریق دیپلماتیک متوقف شوند، از راه مذاکره، از جمله با آمریکا، در عین پیشبرد سیاست منزوی کردن و مجازات کردن.»
آمادگی برای گفتوگوی مستقیم با ایران
در اینجا خبرنگار «دی تسایت»میپرسد که آیا این سخن را بایستی به معنای پیشنهاد آمریکا به ایران برای گفتوگوی مستقیم تلقی کرد؟ رایس پاسخ میدهد: «اگر ایرانیان به غنیسازی و فرآوری پایان دهند، من هر جا و هرزمان که همتایان ایرانی بخواهند با آنان ملاقات میکنم، تا با هم در هر موردی گفتوگو کنیم.»
در مورد آلمان
بخشی از مصاحبه رایس با «دی تسایت»به سیاست آلمان اختصاص دارد. رایس از گرمی رابطه میان آلمان و آمریکا در دوره فعلی – در قیاس با دوره صدراعظمی گرهارد شرودر- سخن میگوید و آنگلا مرکل را میستاید. او میگوید که میان برلین و واشنگتن در حال حاضر رابطه تنگاتنگی وجود دارد.
خبرنگار میپرسد که آیا آمریکا آن حد هوادار آلمان شده است که با عضویت این کشور در جمع اعضای دایمی شورای امنیت موافقت کند. رایس با زبانی دیپلماتیک به این پرسش پاسخ منفی میدهد. پاسخ رایس چنین است: «ما به همه کشورهای علاقهمند به موضوع، کشورهایی نظیر ژاپن، برزیل و هندوستان، گفتهایم که شورای امنیت باید ریخت دیگری بیابد، دگرگونسازی آن لازم است، و ما میخواهیم هر ایده خوبی را بررسی کنیم. ما ولی مشکلات را دست کم نمیگیریم، مشکلات دست یابی به یک راه حل صحیح را، به ویژه با نظر به رقابتهایی منطقهای که در این موضوع دخیل هستند.»
کد مطلب: 60
آدرس مطلب: http://www.shahabnews.com/vdcbp.b0rrhbguui.html