شهاب نيوز - رئیس همه جز دولت!؟

در روزهـای اخیـر، مسئولان دولت نهم و در راس آنها رئیس جمهور، بارها سخنانی مطرح كرده‌اند كه مفهوم آن احتمال تغییر مثبت درنحوه تعامل ایران و امریكاست. البته هر اقدامی كه موجب كاهش تنش میان ایران و سایر كشورها به ویژه قدرت‌های سیاسی و اقتصادی شود امری مطلوب است و برای مردم آرامش آفرین. لذا از این جهت اظهارات رئیس جمهور و همكاران او، نه تنها بلامانع بلكه قابل تحسین است.

اما بر اظهارات اخیر مسئولان دولت نهم، دو اشكال وارد است. نخستین ایراد، به زمان طرح این سخنان برمی گردد. زیرا در حال حاضر، از دو جناح قدرتمند امریكایی، یكی با مشكلات متعـدد داخلـی مـواجه است و بعید است برخی تغییرهای تاكتیكی در رفتار و گفتار آنها، در صورت پیروزی در انتخابات ماه نوامبر تداوم پیدا كند. جناح دیگر نیز بدون آنكه منتظر واكنش مقامهای ایرانی باشد آمادگی خود برای مذاكره بدون قید و شرط با ایران را اعلام نموده است.

در این شرایط اظهار آمادگی ایران برای گفتگو، نمی‌تواند منجر به اخذ امتیاز از طرف مقابل شود و حتی ممكن است شائبه تلاش ایران برای كمـك بـه جمهـوریخـواهـان در بـرابر دموكراتهای امریكا را در برخی اذهان ایجاد نماید.

در حالی كه در سالهای گذشته شرایط بسیار مناسب تری برای گفتگو و كاهش تنش های متقابل بین ایران و آ‌مریكا وجود داشت كه متاسفانه از آن استفاده نشد. اما اظهار نظرهای مكرر مقامات دولت نهم درخصوص احتمال ایجاد تغییر در نحوه تعامل دو كشور، ایراد بزرگتری هم دارد كه البته در سایر عرصه‌ها نیز این اشكال مشــاهـده مـی‌شود.این ایراد مرتبط با حدود اختیارات و مسئولیت‌های قوه مجریه و شخص رئیس جمهور است.

بر اساس رویه حاكم درسال‌های اخیر و به موجب قانون اساسی، تنظیم سیاست های كلی نظام برعهده رهبری نظام بوده و ایشان نیز تنها سه روز قبل، به صراحت موضع خود را در خصوص مذاكرات ایران و آمریكا اعلام كردند و لذا بعید به نظر می‌رسد طرف‌های مقابل، اظهارات مقام‌های دیگر ایرانی راچندان جدی بگیرند. مگر آنكه بعضی اظهار نظرها در این مورد هم، به تعبیر مهندس باهنر نایب رئیس مجلس مصرف داخلی داشته باشد.

اصرار مسئولان دولت نهم به موضع‌گیری در خصوص رابطه با آمریكا – كه قاعدتا نتیجه مشخصی هم درپی نخواهد داشت – در حالی صورت می‌گیرد كه بسیاری از وظایف تعریف شده و قطعی دولت نهم، هم اكنون برروی زمین مانده است. هنـوز قانون مصوب مجلس در مورد نظام هماهنگ در بلاتكلیفی به سر می‌برد، دو وزارتخانه مهم كشور و اقتصاد در سال پایانی دولت همچنان با سرپرست اداره می‌شود،‌مسئولان دولتی در وزارت كار و سیستم بانكی در خصوص نحوه اختصاص و پرداخت سهم كار آفرینان از تسهیلات بانكی ‌اظهـار نظرهای متفاوت ارائه می‌كنند، ادارات كل آموزش وپرورش در بسیاری از استان‌ها بدلیل عدم تخصیص به موقع اعتبارات مصوب قادر به پرداخت بخش‌هایی از حقوق قانونی فرهنگیان نیستند هزاران معلم علیرغم سپری كردن مراحل آزمون استخدامی در حال بلاتكلیفی به سر می‌برند و...

البته همانگونه كه در بالا اشاره شد این وضعیت به یك رویه در دولت نهم تبدیل شده است و گویی اظهار نظر در خصوص موضوعات مرتبط با سایر كشورها و نیز اصرار بر انتقاد از عملكرد سایر قوا، بر انجـام وظایف روزمره دولتمردان سایه افكنده است. مثلاً وضعیت معیشتی مردم در كشورهای امریكای لاتین، باعث اظهار تأسف علنی بعضی مسئولان دولتی می‌شود اما در برابر اظهـارات دادستـان تهـران كـه <اكثـر جان باختگان حادثه سعـادت‌آبـاد، دانشجـویـانـی بوده‌اند كه برای تأمین هزینه تحصیل، به كارگری در ساختمان مشغول بوده‌اند> هیچ یك از مقام‌های دولتی واكنشی نشان نمی‌دهند، رئیس جمهور ایران برای ساماندهی تولید و توزیع محصولات كشاورزی در جهان، برنامه ارائه می‌كند و در همان حال استاندار منتخب او در داخل كشور فریاد می‌كشد كه <وزیر بازرگانی كـشـــاورزان مــازنـدرانـی را بـه خـاك سیـاه نشـانـده اسـت>وزیر آموزش و پرورش ایران به افغانستان می‌رود و مراكز آموزشی احداث شده توسط ایران را افتتاح می‌كند و پس از بازگشت از این سفر، به صراحت می‌گوید <برای استخدام معلمانی كه در آزمون، پذیرفته شده‌اند اعتبار نداریم.>‌ رئیس دولت درسه سال گذشته به انتقاد از عملكرد دستگاههای نظارتی– از جمله قوه قضائیه – در مبارزه با مفاسد اقتصادی مشغول بوده است در حالی كه اخیراً و در آستانه آغاز چهـارمیـن سـال فعـالیـت دولت، همكار او از وجود مفاسد گوناگون در یك دستگاه صد در صد دولتی–گمرك– سخن می گوید و ... .

اكنون باید از دولتمردان سوال كرد كه آیا در حوزه فعالیت خود، هیچ كار بر زمین مانده ای ندارند كه تا این حد، برای اظهار نظر در عرصه های بین المللی و نیز ورود به موضوعات داخلی كه در حیطه مسئولیت دولت نمی باشد، اصرار دارند؟ آیا رئیس جمهور محترم، رئیس همه جا هستند جز مسئول پیگیری وظایف دولت نهم؟

كسانی كه در دفتر ریاست جمهوری، به جمع آوری اظهارنظرهای رئیس جمهور مشغول هستند می توانند آمار دقیقی ارائه كنند كه ایشان تا كنون چه میزان از نابسامانیهای اقتصادی آمریكا سخن گفته اند و چقدر از تعلل دستگاههای دولتی ایران در تخصیص به موقع اعتبارات مصوب؟ ایشان تـا چـه حـد در خصوص عدم وجود فضای آزاد خبررسانی در آمریكا و اروپا سخن گفته‌اند و چقدر در مورد مشكلاتی كه رسـانـه‌های ایران با آن مواجه هستند؟ در سخنرانی های مقامات دولت نهم، چقدر انتقاد از عملكرد مجلس و قوه قضائیه وجود داشته است و چقدر اعتراف به ضعف های سیاست گذاری و اجـرایی دولت؟ اگر پاسخ این سوالات را دریافت كردیم از طرح سوالات مشابه خودداری خواهیم كرد و می پذیریم كه رئیس جمهور، خود را بیش از هر مسئولیت دیگری، مسئول دولت نهم می داند. در غیر این صورت... ‌