دستهگلی برای شاهکار فرافکنی دولت!
محمدرضا نجفی
12 اسفند 1386 ساعت 8:03
شهابنیوز ـ اظهارات روز شنبه رئیس جمهور محترم و دکتر الهام درباره لایحه بودجه 87 از جهات مختلف بیسابقه بود.
1ـ سلب مسئولیت مقامات دولت از مشکلات مختلف کشور یکی از رویکردهای تکراری 3 سال اخیر بوده است. در واقع طی مدتی که از فعالیت کابینه دکتر احمدینژاد میگذرد؛ یا مشکلات کشور به دولتهای سابق و اسبق نسبت داده شده، یا ناشی از فعالیتهای زیرزمینی منتقدان دانسته شده، یا نهایتاً از اساس انکار شده است. به رغم این رویکرد معروف و این روحیه متمایل به فرار از زیر بار مسئولیت، اما هیچ گاه سابقه نداشته است که مسئولان دولت نهم یک سال پیش از وقوع یک مشکل از آن تبری بجویند!
سئوال اساسی این است: اگر دولت نهم معتقد است لایحه بودجه 87 تورمزاست و کسری بودجه سنگینی را بر دولت تحمیل میکند، پس چرا دست روی دست گذاشته و به جای کار کارشناسی به موضعگیری تبلیغاتی و اعلام برائت عمومی روی آورده است. به نظر میرسد که پاسخی را برای این سئوال کلیدی نمیتوان پیدا کرد. مگر آن که معتقد باشیم دولتمردان ما علت اصلی کسری بودجه و تورم احتمالی سال آینده را چیز دیگری میدانند، با این حال به دلیل آن که از امکان مهار آن برخوردار نیستند ترجیح میدهند از هم اکنون اعلام برائت کرده و یک مشکل فرضی را به عنوان عامل اصلی معرفی کنند.
2ـ عجیبترین نکته در اظهارات رئیسجمهور و سخنگوی محترم دولت، انتقاد آنان از عملکرد مجلس شورای اسلامی و اعمال نظر مجلس در این لایحه است. مجلس هفتم در حالی به دلیل چند اصلاح که حق قانونی و اساسی او بوده مورد مواخذه دکتر احمدینژاد قرار میگیرد، که اتفاقاً بیسابقهترین همراهیها را با دولت نهم به نمایش گذاشته است. همین لایحه بودجه 87 یکی از نشانههای مهم همراهی مجلس هفتم با دولت است. وگرنه حداقل خود جناب آقای احمدینژاد و سخنگوی محترم ایشان به خوبی میدانند انتقادات کارشناسی مجلس به لایحه بودجه 87 به مراتب عمیقتر و وسیعتر از چند تغییری بود که در آن اعمال کرد.
3ـ هم دکتر احمدینژاد و هم دکتر الهام تاکید کردهاند که «بودجهنویسی» کار دولت است و مجلس با تغییرات خود در حوزه اختیارات دولت دخالت کرده است. مقامات ارشد دولت نهم پیشتر نیز چنین انتقاداتی را به مجلس وارد کرده بودند که نامه ماه گذشته رئیسجمهور به دکتر حداد عادل نمونهای از آن است.
در این زمینه نیز یک سئوال اساسی وجود دارد: مگر نه این که «قانونگذاری» حق و وظیفه مجلس است. بایستی از مقامات دولت نهم پرسید که این حق را چگونه می توان اعمال کرد؟ آیا جناب رئیسجمهور انتظار دارند که نمایندگان، لوایح دولت از جمله لایحه بودجه را بدون هیچ تغییری تصویب کنند؟ در این صورت آیا مجلس چیزی بیشتر از یک «ماشین امضای پر خرج» برای کشور خواهد بود؟!
اساساً طرح چنین انتقاداتی آن هم از سوی مقاماتی که باید مجری قانون اساسی باشند، جای نگرانی و دلهره دارد. پیام تلویحی این انتقادات آن است که مجلس باید هر آن چه که دولت در قالب لایحه ارسال میکند را بدون هیچ تغییری تصویب نماید. خواه آن که به صلاح کشور باشد یا نباشد. خواه آن که مطابق با قوانین کشور و مصوبات پیشین باشد یا نباشد. چرا که در غیر این صورت، مجلس به زعم مقامات دولت نهم در حوزه اختیارات دولت وارد شده و دولت نمیتواند عواقب و نتایج آن را بر عهده گیرد.
پیام دیگر این انتقادات آن است که دولت اساساً بوروکراسی، نظام اداری، نظام قانونگذاری و خلاصه نظم سیاسی جمهوری اسلامی را دوست نمیدارد و ترجیح میدهد که رئیسجمهور کیسهای پر از پول را با خود با گوشه و کنار کشور حمل کند و هرگونه که او، وزرا و استاندارانش به نفع کشور میدانند، هزینه نماید. بیهیچ قانون و نظارتی! ان شاءالله که چنین نباشد.
4ـ نکته بیسابقه دیگر در اظهارات رئیسجمهور، تاکید ایشان بر این جمله بود که «دولت باید قدرت مانوری برای اداره كشور داشته باشد و اگر همه جا دست دولت را ببندیم و بگوییم حالا بدو، این نمیشود»! معنی منطقی این جمله آن است که دست و پای دولت را «همهجا» بستهاند!
این قلم عاجزانه امیدوار بود که هیچگاه چنین جملهای را از دکتر احمدینژاد نشنود. هر چند که از دو سال قبل مطمئن بود با ادامه این عملکرد و رفتارهای تبلیغاتی دولت نهم، سرانجام روزی خواهد رسید که رئیسجمهور مدعی شود دست و پای دولت بسته است و مسئولیت همه چیز را بر گردن «دیگران» بیندازد. دیگرانی که معلوم نیست کجا هستند و چه میکنند.
شاید مشغله کاری فراوان باعث فراموشی رئیسجمهور شده است. بنابراین از ایشان اجازه میخواهم یادآور شوم «هیچ» دولتی در تاریخ جمهوری اسلامی تا این اندازه از حمایت کامل تمام نهادها و دستگاهها برخوردار نبوده است. هیچ دولتی این اندازه درآمد نفتی نداشته است که هیچ؛ درآمد نفتی تمام دولتهای هاشمی و خاتمی به اندازه درآمد دو سال اول دولت نهم نیز نبوده است. به گفته خود مقامات دولتی؛ هیچ دولتی تا این اندازه از محبت و لطف و حمایت رهبری معظم انقلاب برخوردار نبوده است. هیچ دولتی تا این اندازه با حمایت مجلس، صدا و سیما، نهادهای انقلابی، تریبونهای تبلیغاتی و ... همراهی نشده است. و... بنابراین، طرح این نکته که «دست و پای دولت بسته است» هیچ کمکی به دولتمردان عزیز نخواهد کرد.
5ـ دولت جناب آقای احمدینژاد تاکنون بارها عبارت «برای اولین بار» را به کار برده و در تبلیغ اغلب تصمیمات و اقدامات خود تاکید کرده است که این کار برای «اولینبار» انجام میگیرد. اجازه بدهید یک «برای اولین بار» دیگر را نیز در کارنامه دولت ثبت کنیم. برای اولینبار؛ رئیس یک دولت و سخنگوی آن تاکید کرده است که مسئولیت عواقب لایحه بودجه سال آیندهاش را بر عهده نخواهد گرفت! اسم آن را هر چه میخواهید بگذارید.
