12 مرداد 1387 ساعت 7:54

سكوت در برابر دلال‌های آمریكا چرا

جمهوری‌ اسلامی-12 مرداد87

امام خمینی در پیام‌ها و سخنرانی‌های دوران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به بسیاری از سئوالهائی كه امروز و بعدها برای ما پیش می‌آید پاسخ داده‌اند. ایشان در پاسخ به این سئوال كه آمریكا با ما چه رفتاری خواهد داشت و در چه صورتی ما را به رسمیت خواهد شناخت فرموده‌اند : اگر از همه موازین بگذریم... آمریكا ما را به رسمیت خواهد شناخت. 

روشن است كه چنین به رسمیت شناختنی به معنای اینست كه آمریكا ما را به عنوان یك مهره به عنوان یك مستعمره و به عنوان یك آلت دست به رسمیت خواهد شناخت تا هر طور كه میخواهد با ما رفتار نماید و از ما همچون یك ابزار برای تامین اهداف خود استفاده كند. این یعنی بازگشت به دوران قبل از انقلاب كه ایران رسما مستعمره آمریكا بود شاه به عنوان ژاندارم خلیج فارس مقاصد آمریكا در منطقه را تامین می‌كرد و نفت و سایر ثروت‌ها را در اختیار آمریكا قرار داده بود و خود چیزی بیش از مهره ای فرمانبردار نبود. 

موازین ما یعنی هویت ما موازین ما یعنی استقلال و آزادی ما موازین ما یعنی اینكه ما خودمان آقای خودمان باشیم و دیگران برای ما تصمیم نگیرند. اگر بخواهیم این اصول را حفظ كنیم و در طرف مقابل آمریكا هم همین باشد كه تاكنون بوده هرگز نباید انتظار داشته باشیم كه توسط آمریكا به عنوان یك كشور و یك ملت مستقل و آزاد كه خودش برای خودش تصمیم میگیرد و براساس منافع ملی خود با دیگران رابطه برقرار می‌كند به رسمیت شناخته شویم. به عبارت روشن تر مذاكره و برقراری رابطه و هر كار دیگری كه نامش به رسمیت شناختن باشد به معنای اینست كه آمریكا میخواهد با این ظاهرسازی‌ها در اینجا راهی برای نفوذ باز كند تا اهداف استعماری خود را دنبال نماید. 

فقط در یك صورت می‌توان به رسمیت شناخته شدن توسط آمریكا را به معنای واقعی تفسیر كرد و آن زمانی است كه نظام حكومتی آمریكا دستخوش تحولی اساسی شود و از یك قدرت استعماری به یك دولت معمولی تبدیل گردد. تا زمانی كه خوی استعماری در وجود دولتمردان آمریكائی موج می‌زند امكان ندارد آمریكا با ملت‌ها براساس موازین رفتار كند. 

مدتی است بعضی دلال‌های سیاسی آمریكا به ایران سفر می‌كنند و پیام آشتی و مذاكره می‌آورند. در طرف مقابل نیز بعضی مقامات رسمی كشورمان با تمجید از شركت نماینده آمریكا در مذاكرات 1 +5 در ژنو و مثبت دانستن این اقدام حتی برای بررسی تاسیس كنسولگری آمریكا در تهران اعلام آمادگی می‌كنند. بعضی مقامات رسمی دیگر از اینهم جلوتر رفته و برای تامین امنیت دیپلمات‌های آمریكائی تضمین میدهند و افرادی هم ملت‌های آمریكا و اسرائیل را بهترین ملت‌ها می‌دانند! 

از كنار هم قرار دادن این مطالب و مواضع نمی توان به این نتیجه نرسید كه در بدنه جمهوری اسلامی نگاه‌های مثبت و حتی مشتاقی برای مذاكره و برقراری رابطه با آمریكا وجود دارد. این یعنی بسیاری از شعارهای ضد آمریكائی و ضداسرائیلی این افراد فقط یك ظاهرسازی و یا حتی مقدمه چینی برای ورود به مرحله بعدی بوده و آنها مصمم هستند با آمریكا رابطه برقرار كنند و به تعبیر رسانه ای یخ رابطه با آمریكا را آب نمایند. 

آن دلال سیاسی آمریكا علاوه بر اینكه در شبكه انگلیسی زبان سیمای جمهوری اسلامی و در یك میزگرد درباره منافع مذاكره و برقراری رابطه با آمریكا داد سخن داده در مصاحبه‌هائی هم كه با بعضی نشریات داخلی كرده تصریح نموده كه : «در این چند ماه آینده ایران به هر قیمتی شده باید جلوی جنگ را بگیرد و برای این كار هر اقدامی كه لازم است انجام دهد». 

در این جمله وجود سه تعبیر را باید كاملا حساب شده دانست. اول «این چند ماه آینده» است دوم «به هر قیمتی شده» و سوم «هر اقدامی كه لازم است». 

او برای آنكه پیام خود را روشن تر برساند در همین مصاحبه تصریح می‌كند : «وضعیت رابطه ایران و آمریكا به جائی رسیده كه دیگر «نه جنگ و نه صلح» در آن كار نمی كند. حالا اگر ایران نمی تواند صلح كند باید تمام امكاناتش را به كار بگیرد كه خدای ناكرده جنگ بوجود نیاید. من اعتقاد دارم كه این سه چهار ماه آینده زمان سیاست گذاری نیست». 

پیام روشن این اظهارات اینست كه جمهوری اسلامی ایران هم اكنون و بدون فوت وقت باید تسلیم شود و به هر قیمتی شده شرایط آمریكا را بپذیرد و هر اقدامی كه آمریكا لازم بداند انجام دهد. این شخص وعده‌هائی نیز با خود دارد و در همین مصاحبه این را هم میگوید : كه اگر ایران بتواند با آمریكا مصالحه كند و به عنوان نماینده ملت مسلمان و نماینده قشرهای مستضعف منطقه با آمریكا وارد میدان شود ایران چندین برابر قدرتمندتر خواهد شد». 

این یعنی درصورت مصالحه با آمریكا بار دیگر ایران به ژاندارم خلیج تبدیل خواهد شد و ملت‌های منطقه كه او آنها را مستضعف مینامد ـ به ایران به عنوان كشوری قدرتمند نگاه خواهند كرد كه نزد آمریكا از آنها نمایندگی خواهد نمود. این روزها در تهران شاهد حضور مردی هستیم كه به خود جرات میدهد به دولتمردان ما توصیه كند تسلیم خواسته‌های آمریكا شوید و به هر قیمتی شده با همان كه امام خمینی او را «شیطان بزرگ و ام الفساد قرن» نامید مصالحه نمائید تا قدرتمندتر شوید و بار دیگر نقشی كه شاه معدوم برای آمریكا در منطقه بازی می‌كرد را برعهده بگیرید. 

راستی ما را چه می‌شودكه به دلال‌های آمریكا اجازه میدهیم به تهران بیایند و برای ما نسخه بپیچند چرا به كسانی كه پرونده آنها پر از خصومت با جمهوری اسلامی است اجازه میدهیم وضعیت ایران را چنان بحرانی توصیف نمایند كه برای نجات از این وضعیت باید دست به دامان آمریكا شود كسانی كه مشكل صف‌های بنزین و خاموشی‌ها و تورم را چنان زخم‌های كاری ترسیم می‌كنند كه می‌توانند ما را از پا در بیاورند و برای آنكه سرپا بمانیم باید دست به دامان آمریكا شویم از این ملت نیستند. آنها نامحرمانی هستند كه میخواهند آمریكا را كه ملت ایران او را از در بیرون كرده از پنجره باز گردانند و بار دیگر بر این ملت مسلط كنند. 

فریادی كه این روزها رهبر معظم انقلاب بر سر آمریكا می‌زنند چرا از دولتمردان و از گروه‌های سیاسی اصولگرا و بالاتر از اصولگرا شنیده نمی شود آیا آنها نمیدانند كه مواضع رهبری در برابر آمریكا تغییر نكرده و همچنان برنفی مذاكره و رابطه استوار است با اینحال چرا همه سكوت كرده‌اند و به دلال‌های آمریكا كه برای ما نسخه می‌پیچند كه به هر قیمتی شده باید با آمریكا مصالحه كنید میدان عربده جوئی در مركز نهضت جهانی اسلام می‌دهند. 


کد مطلب : 5663
ارسال اين مطلب به دوستان
ارسال اين مطلب به دوستان
دريافت فايل مطلب
دريافت فايل مطلب
نسخه قابل چاپ
نسخه قابل چاپ