مصاحبه محمود احمدینژاد با شبكه یك سیما واكنشها و اعتراضهای فراوانی را در بین نمایندگان مجلس شورای اسلامی سبب شد. نكته جالب در این واكنشها، همگرایی و هماعتقادی نمایندگان اصلاحطلب و اصولگرا به سخنان ایشان و ارائه طرحها و آمارهای ابهامآمیز بود. احمدینژاد در حالی از سیر نزولی تورم سخن راند كه بانك مركزی اعلام كرده نرخ تورم در شهریورماه 3/23 درصد بوده است. این رقم در حالی از سوی بانك مركزی به عنوان تنها مرجع اصلی ارائه آمارها و گزارشهای اقتصادی مطرح شده كه نشان میدهد تورم ایران به نسبت سال گذشته از رشد 3/29 درصدی برخوردار بوده است. یادآوری این نكته ضروری است كه رئیسجمهور در حالی از سیر نزولی نرخ تورم حرف میزند كه نرخ تورم در سال 86، 6/18درصد بوده است. حال معلوم نیست در حالی كه نرخ رسمی تورم در شهریورماه 3/23 درصد است، بتوان آن را كاهش تورم نامید.
از سوی دیگر نمایندگان مجلس از شروع بحث پرداخت یارانهها اظهار تعجب كردند. پرسش اصلی آن است كه دولت اعتبارات وعده دادهشده برای پرداخت یارانهها را از چه منابعی پرداخت میكند؟
این پرسش رئیس كمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی نیز هست. اینكه اگر دولت پول نهفتهای دارد چرا بدهیاش را به كاركنان آموزش و پرورش پرداخت نمیكند؟
در این میان یكی از نمایندگان اقلیت اقدام احمدینژاد را خلعسلاح مجلس و در تقابل قرار دادن مجلس با افكار عمومی عنوان كرده است. معضل دیگر به تكتازی دولت در حوزه طرح تحول اقتصادی بازمیگردد. علیرغم توصیه رهبر معظم انقلاب به رئیسجمهور، مبنی بر لزوم اجماع همهجانبه تمام قوا و دستگاههای نظام برای اجرای طرح تحول اقتصادی، رئیسجمهور همچنان از اصرار خود بر اجرای مفاد آن حتی در صورت عدم حمایت دیگر قوا سخن رانده است. لذا پرسش مهم آن است، رئیسجمهور با اجازه كدام نهاد و با پذیرش چه مرجع نظارتیای درصدد است، برنامه خود را كه صحت اجرا و جامعیت آن به تایید تمام اركان نظام نرسیده است، اجرا نماید؟
در این میان محمدرضا باهنر نایبرئیس مجلس كه معمولا گاهی به میخ میزند و گاهی به نعل، به دولت توصیه كرده بهگونهای اقدام كند و راه برود كه مجلس نیز توان همراهی داشته باشد! در این سخنان طنز تلخی نهفته است. اینكه دولت خود را چندان مقید به قانون و مصوبات حقوقی آن نمیداند. با این همه به نظر میرسد، رئیس دولت علیرغم احاطه به ناكافی بودن حجتهای لازم درخصوص طرح تحول اقتصادی، درصدد است، توپ را به زمین منتقدان خود از جمله مجلس شورای اسلامی بیندازد. شاید اشاره رئیس مركز پژوهشهای مجلس به شیوه رئیسجمهور در انداختن توپ به زمین مجلس ناشی از روشی باشد كه ایشان از زمان مواجهه با مجلس هفتم در پیش گرفته بود.
به هر حال به نظر میرسد سیاستمداران، كارشناسان و نمایندگان مردم توافق چندانی با نظرات و اظهارات رئیسجمهور ندارند. این ناهمخوانی و ناهمگرایی نخبگان جامعه با رویكرد و نظرات رئیس دولت نهم در جای خود محل نگرانی است. امید كه روزی این دو خط در حال حاضر متنافر در نقطهای به هم نزدیك شوند
کد مطلب : 7680
