«اگر فشارهاى امنيتى نبود ما به يك ميليون امضا رسيده بوديم» اين جمله جديدترين ادعاى زنى است كه خود را حامى حقوق بشر و مدافع حقوق زنان در ايران مى داند و از فعالين اصلى طرح جمع آورى يك ميليون امضا جهت آنچه كه وصول به حقوق مدنى و آزادى هاى زنان در ايران ادعا شده است، مى باشد.
از آغاز طرح اجراى «كمپين يك ميليون امضا» نزديك به دو سال مى گذرد و در حالى كه عوامل راه اندازى و اجرايى اين طرح با محاسبه اين كه قريب به نيمى از جمعيت كشور را زنان تشكيل مى دهند و براى موفقيت در اين پروژه تنها امضاى سه درصد زنان كل كشور راهگشا مى باشد و بر همين مبنا حداكثر دو سال را براى موفقيت خويش در اين زمينه و جمع آورى يك ميليون امضا پيش بينى نموده بودند، آنچه هم اكنون و با گذشت اين بازه زمانى مى تواند مورد بررسى قرار گيرد بررسى ميزان موفقيت يا عدم موفقيت عاملان اين طرح است. اهميت اين موضوع آنگاه بيشتر مشخص مى شود كه به تمركز على الدوام پايگاه ها و رسانه هاى خبرى ضدانقلاب و بيگانه بر اين پروژه به عنوان «جرقه اى بزرگ در راستاى تحقق حقوق عالى و مدنى زنان در ايران!» توجه كنيم.
بنابر ادعاهاى فعالين راه اندازى اين طرح، هدف از اين پروژه جمع آورى دست كم يك ميليون امضا در حمايت از «رفع تبعيض ها عليه زنان» است و زمان اين كار نيز بلندمدت است يعنى مقيد به زمان محدود و مشخصى نبوده و تا رسيدن به حد نصاب (جمع آورى يك ميليون امضا) ادامه خواهد يافت.
اما هم اكنون و با توجه به گذر زمان از آغاز طرح مذكور، اين زن، از فعالين و حاميان اجراى كمپين، يك ميليون امضاى عدم موفقيت آن را وجود فشارهاى امنيتى ارزيابى مى كند. وى معتقد است اگر فشارهاى امنيتى و فضاى بسته ايجاد شده نبود اين طرح هم اكنون به سرانجام رسيده بود.
اما در همين زمينه نسرين سلطانخواه، از فعالين عرصه سياسى زنان در كشور مى گويد: عدم موفقيت در هر كارى طبيعتاً زمينه ساز توجيه براى شكست در آن زمينه خواهد بود. شكست چنين طرحى از همان آغاز قابل پيش بينى بود چرا كه اساساً چنين ادعاهايى با واقعيات امروز جامعه ما تطابقى ندارد و عدم وجود پايگاه هاى داخلى در ميان زنان ما نسبت به چنين اقداماتى موجب شكست و ناكامى آنها مى باشد.
سلطانخواه معتقد است: به نظر مى رسد بيش از هر چيز هدف از چنين اقداماتى جلب توجه و تأمين خوراك رسانه هاى بيگانه مى باشد چرا كه اصولاً بعد از انقلاب اسلامى نگاه جامعه ايرانى به زنان بسيار تعالى يافته و نگاه ارزش محور به همراه در نظر گرفتن جايگاه انسانى زنان برخلاف ديدگاه هاى رايج غربى و شرقى در سراسر جهان جايگزين گشته است.
همچنين على رغم توجيه شكست طرح جمع آورى امضا و ارتباط دادن آن با آنچه «برخوردهاى امنيتى» ناميده شده است، گزارش هاى خبرنگار «ايران» حاكى است كه عوامل اجراى اين طرح علاوه بر فعاليت و تبليغات بى سابقه و گسترده در فضاى وب، آزادانه به تشديد فعاليت خويش در فضاهاى عمومى از جمله دانشگاه ها مشغول هستند. پخش گسترده تبليغات مكتوب تحت عنوان بيانيه هاى گوناگون، نشريات دانشجويى جزوه بسيارى از دانشگاه هاى بزرگ كشور از جمله تهران، صنعتى شريف، اميركبير و... به همراه تجمعات متعدد گروه هاى مذكور به بهانه هاى مختلف از ديگر فعاليت هاى آزاد عوامل اين طرح به شمار مى آيد.
گفتنى است پس از تصويب لايحه كنوانسيون رفع كليه اشكال تبعيض عليه زنان در مجلس ششم كه از سوى مشاور رئيس جمهور سابق در امور زنان به مجلس ارائه گشته بود و البته در نهايت شوراى نگهبان مغايرت قانون فوق با شرع را اعلام نمود، اين قبيل تحركات سياسى كه مبتنى بر هدف فعال سازى بدنه اجتماعى بود نمود بيشترى يافته اند.
اين نكته اى است كه سلطانخواه نيز بدان اشاره مى كند و معتقد است كه« سوءمديريت هاى گذشته بدون شك در گسترش چنين فعاليت هايى بى تأثير نبوده، هرچند با روى كار آمدن دولت نهم روند تكريم اسلامى و نگاه ارزش محور به زنان جايگاه خويش را مجدداً بازيافته اما تا رسيدن به جايگاه متبوع و اسلامى در اين زمينه بايد تلاش بيشتر به همراه اطلاع رسانى گسترده صورت گيرد.»
نویسنده: اميرحسين ثابتى
کد مطلب : 4269
