پربيننده ترين عناوين

عناوين مرتبط

نوامبر 2007
دفتر مدیر اطلاعات ملی
مدیر اطلاعات ملی به عنوان رئیس جامعه اطلاعاتی عمل می‌كند و اجرای برنامه اطلاعات ملی را مدیریت و نظارت كرده و به عنوان مشاور اصلی رئیس جمهور، شورای امنیت ملی و شورای امنیت داخلی در امور اطلاعاتی عمل می‌كند. 

دفتر مدیر اطلاعات ملی مسئولیت‌های زیر را به عهده دارد:
0 یكپارچه كردن ابعاد خارجی و داخلی اطلاعات آمریكا به منظور آنكه هیچ اختلافی در درك ما از تهدیدها علیه امنیت ملیمان نباشد؛
0 ایجاد عمق و صحت بیشتر در تحلیل‌های اطلاعاتی؛ و
0 اطمینان از اینكه منابع اطلاعاتی آمریكا نشان‌دهنده توان آینده و نتایج كنونی باشد. 

شورای اطلاعات ملی
شورای اطلاعات ملی از زمان ایجاد در سال 1973 به عنوان پلی بین جوامع سیاسی و اطلاعاتی و منبع اطلاعات عمیق حقیقی درباره مسائل مهم امنیت ملی و نقطه مركزی همكاری جامعه اطلاعاتی عمل كرده است. هدف اصلی شورای اطلاعات ملی آمریكا فراهم كردن بهترین، غیرمتعصبانه‌ترین و صریح‌ترین اطلاعات برای سیاستگذاران بدون توجه به اینكه آیا قضاوت‌های تحلیلی با سیاست آمریكا هم‌خوانی دارد یا خیر، است. عملكردهای اولیه این شورا عبارتند از: 

0 حمایت از مدیریت اطلاعات ملی در نقش خود به عنوان مشاور اصلی امنیتی رئیس جمهوری و دیگر سیاستگذاران ارشد.
0 رهبری تلاش جامعه اطلاعاتی برای تولید ارزیابی‌های اطلاعاتی و دیگر محصولات شورای اطلاعات ملی كه شامل نگرانی‌های امنیت ملی مهم می‌شود.
0 ایجاد نقطه‌ای مركزی برای سیاستگذاران، مخالفان جنگ و رهبران كنگره به منظور ارائه پاسخ‌هایی برای سوالات مهم در جامعه اطلاعاتی.
0 دسترسی به كارشناسان غیردولتی در بخش‌های دانشگاهی و خصوصی و استفاده از تحلیل‌های جایگزین و ابزارهای جدید تحلیلی برای گستردگی و تعمیق چشم‌انداز جامعه اطلاعاتی.

ارزیابی‌های اطلاعات ملی و روند آن
ارزیابی‌های اطلاعات ملی معتبرترین قضاوت‌های مكتوب جامعه اطلاعاتی درباره مسائل امنیت ملی است و به منظور كمك به رهبران غیرنظامی و نظامی آمریكا برای تدوین سیاست‌هایی به منظور حفاظت از منافع امنیت ملی آمریكا طراحی می‌شود. 

ارزیابی‌های اطلاعات ملی معمولا اطلاعاتی را درباره وضعیت كنونی مسائل ارائه می‌دهد و ارزیابی اولیه‌ای است كه آنها به وسیله آن قضاوت‌هایی درباره احتمال حوادث آینده و تشخیص پیچیدگی‌های سیاست آمریكا انجام می‌دهند. 

ارزیابی‌های اطلاعات ملی آمریكا به طور نمونه از سوی سیاستگذاران ارشد نظامی و غیرنظامی و رهبران كنگره درخواست شده و از سوی شورای اطلاعات ملی تهیه می‌شود. 

پیش از آنكه پیش‌نویس ارزیابی اطلاعات ملی تهیه شود، شورای اطلاعات ملی مسئول فراهم كردن برگه‌ای مفهومی یا فهرست منابع و انتشار آن از طریق جامعه اطلاعاتی برای اظهارنظر است. فهرست منابع سوالات اصلی ارزیابی‌شده را تعریف كرده، درباره مسئولیت‌های پیش‌نویس‌شده تصمیم می‌گیرد و برنامه كاری انتشار و تهیه پیش‌نویس را فراهم می‌كند. یك یا دو تحلیل‌گر شورای اطلاعاتی معمولا مسئول نوشتن متن اولیه هستند. شورای اطلاعات ملی پس از آن به منظور بررسی این پیش‌نویس پیش از آنكه در سطح گسترده‌تر شورای اطلاعاتی منتشر شود، دیدار می‌كند. نمایندگان آژانس‌های مربوطه شورای اطلاعات به منظور هماهنگی خط به خط متن كامل ارزیابی‌های اطلاعات ملی دیدار می‌كنند. 

گزارشگرانی كه با آژانس‌های خود كار می‌كنند همچنین سطح اعتمادی كه به هر قضاوت اصلی دارند را تعیین می‌كنند. گزارشگران شورای اطلاعاتی درباره كیفیت منابع و جمع‌آوری‌كنندگان و منابع نیروهای باتجربه سرویس مخفی اطلاعاتی مورد استفاده، برای اطمینان از اینكه این پیش‌نویس شامل اطلاعات مورد سوال جدی نباشد، بحث می‌كند. 

همه ارزیابی‌های اطلاعات ملی از سوی هیات اطلاعات ملی كه ریاست آن را مدیریت اطلاعات ملی به عهده دارد و شامل روسای آژانس‌های شورای اطلاعاتی می‌شود، مورد بررسی قرار می‌گیرد. هنگامی كه این اطلاعات از سوی هیات اطلاعات ملی تایید شد، ارزیابی‌های اطلاعات ملی به اطلاع رئیس جمهور و سیاستگذاران ارشد می‌رسد. كل روند تولید ارزیابی‌های اطلاعات ملی معمولا دستكم چند ماه طول می‌كشد. 

شورای اطلاعات ملی گام‌هایی را به منظور بهبود روند ارزیابی اطلاعات ملی تحت مدیریت اطلاعات ملی برداشته است. این گام‌ها در هماهنگی با اهداف و توصیه‌های گزارشات كمیسیون عدم گسترش تسلیحات و اصلاحات اطلاعاتی 2004 و پیمان جلوگیری از تروریسم انجام می‌شود. گفتنی است در یك سال و نیم گذشته شورای اطلاعاتی اقدامات زیر را انجام داده است: 

0 روش‌های جدیدی را برای جمع‌آوری ارزیابی‌های رسمی گزارشات منابع و قضاوت‌های فنی ایجاد كرده است. مدیران سرویس مخفی ملی، انجمن ملی فرمانداران، سازمان امنیت ملی و سازمان اطلاعات دفاعی و مشاور وزیر/INR لازم است ارزیابی‌های رسمی را ارائه دهند كه نشان‌دهنده اعتبار كلی، ضعف و قوت منابع مورد استفاده آنها در قضاوت‌های مهم ارزیابی اطلاعات ملی است.
0 معیارهای قوی‌تری را اتخاذ كرده است. كتابچه‌ای را به همه ارزیابی‌های اطلاعات ملی پیوست كرده كه توضیح می‌دهد عباراتی مانند «ما قضاوت می‌كنیم» چیست و تفاوت بین قضاوت‌ها و اطمینان به یك مسئله را نشان می‌دهد. ما تلاش منسجمی نه تنها برای نشان‌ دادن اختلافات میان سازمان‌ها انجام داده‌ایم بلكه تلاش كردیم دلایل این اختلافات را توضیح دهیم و آن را در قضاوت‌های اصلی خود استفاده كنیم.

یادداشت
این ارزیابی اطلاعات ملی به ارزیابی وضعیت برنامه هسته‌ای ایران و وضعیت آن در 10 سال آینده می‌پردازد. این چارچوب زمانی برای ارزیابی توان مناسب‌تر از مقاصد و واكنش‌های خارجی است كه ارزیابی آنها در طول یك دهه دشوارتر است. ارزیابی اطلاعات ملی در ارائه ارزیابی جامعه اطلاعاتی از مقاصد و توان هسته‌ای ایران همه اطلاعات موجود درباره این مسائل را به دقت بررسی كرده، تعداد سناریوهای منطقی منطبق با این اطلاعات را مد نظر قرار داده و عوامل اصلی كه ما قضاوت می‌كنیم منجر یا مانع پیشرفت هسته‌ای در ایران می‌شود را توصیف كرده است. 

این ارزیابی اطلاعات ملی بازنگری گسترده‌ای از مسائل در ارزیابی ماه مه 2005 است. این ارزیابی بر مسائل اصلی زیر تمركز دارد: 

0 مقاصد ایران از دستیابی به تسلیحات هسته‌ای چیست؟
0 چه عوامل داخلی بر تصمیم‌گیریهای ایران درباره تولید تسلیحات هسته‌ای تاثیر می‌گذارد؟
0 میزان اقدامات بالقوه ایران درباره تولید تسلیحات هسته‌ای و عوامل تعیین‌كننده‌ای كه منجر به انتخاب یك راه خاص از سوی ایران می‌شود، چیست؟
0 توان كنونی برنامه‌ریزی شده و كنونی ایران برای تولید تسلیحات هسته‌ای چیست؟ فرضیه‌های اصلی ما و نقاط آسیب‌پذیر اصلی ایران چیست؟ 

این ارزیابی اطلاعات ملی اینگونه فرض نمی‌كند كه ایران قصد دستیابی به تسلیحات هسته‌ای را دارد و تنها به ارزیابی اطلاعات برای تخمین توان ایران و تمایل آن برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای با در نظر گرفتن چرخه سوخت اورانیومی با استفاده دوگانه ایران و آن فعالیت‌های هسته‌ای كه دستكم در بخش‌هایی ماهیت غیرنظامی دارند، می‌پردازد. 

این ارزیابی بر این فرض نیست كه اهداف راهبردی و ساختار اصلی رهبری ارشد ایران و دولت آن مشابه زمانی باقی مانده كه از زمان درگذشت آیت‌الله خمینی در سال 1989 بوده است. ما احتمال این تغییر در جریان چارچوب زمانی این ارزیابی را اعلام می‌كنیم اما نمی‌توانیم با اطمینان این تغییرات یا پیچیدگی‌های آن را پیش‌بینی كنیم. 

این ارزیابی تخمین نمی‌زند ایران چگونه ممكن است مذاكرات آینده با غرب درباره مسئله هسته‌ایش را انجام دهد. این ارزیابی گزارش اطلاعاتی موجود تا 31 اكتبر 2007 را بررسی می‌كند. منظور ما چیست هنگامی كه می‌گوییم: توضیح زبان ارزیابی 

ما از عبارت‌هایی مانند ما قضاوت می‌كنیم، ما ارزیابی می‌كنیم، ما تخمین می‌زنیم و عبارات مشكل‌آفرینی مانند احتمالا و احتمال دارد- برای انتقال ارزیابی‌های تحلیلی و قضاوت‌های خود استفاده می‌كنیم. این ارزیابی‌ها و قضاوت‌ها به طور كلی بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده هستند كه اغلب ناقصند. 

برخی ارزیابی‌ها بر اساس قضاوت‌های قبلی صورت گرفته است. در همه موارد، ارزیابی‌ها و قضاوت‌ها به منظور گفتن اینكه ما «دلیلی» در دست داریم و نشان دهد مسئله‌ای یك واقعیت است یا قطعا دو مسئله یا مورد را به هم ارتباط می‌دهد، نیست. علاوه بر ارائه قضاوت‌ها و نه قطعیت‌ها، زبان ارزیابی ما همچنین اغلب 1) احتمال ارزیابی‌شده ما از یك حادثه و 2) سطح اطمینانی كه ما به قضاوت خود داریم، نشان می‌دهد. 

ارزیابی‌هایی مانند احتمال. چون قضاوت‌های تحلیلی قطعی نیستند، ما از زبان احتمال استفاده می‌كنیم تا ارزیابی‌های جامعه اطلاعاتی را از احتمال تحولات یا حوادث نشان دهیم. 

عباراتی مانند احتمالا، احتمال دارد، بسیار احتمال دارد یا تقریبا قطعی است نشان‌دهنده احتمالاتی بیش از شانس وجود چیزی است.
عباراتی مانند محتمل نیست و دور از ذهن است نشان‌دهنده آن است كه شانس وقوع آن كمتر از آن است كه رخ دهد؛ 

آنها به این نكته اشاره ندارند كه یك حادثه رخ نمی‌دهد. عباراتی مانند ممكن است و امكان آن وجود دارد، نشان‌دهنده وضعیت‌هایی است كه در آن ما قادر به ارزیابی احتمال آن نیستیم عموما به خاطر اینكه اطلاعات مربوطه در دسترس نیست یا ناقص و فاقد جزئیات است.
عباراتی مانند نمی‌توان رد كرد یا نمی‌توانیم رد كنیم نشان‌دهنده یك حادثه غیرمحتمل یا دور از ذهن است كه تبعات آن ارزش گفتن را دارد.
اطمینان به ارزیابی‌ها: ارزیابی‌ها و برآوردهای ما با اطلاعاتی مورد حمایت قرار گرفته است كه از نظر ابعاد، كیفیت و منابع متفاوت هستند. از این رو ما میزان اطمینان از ارزیابی‌های خود را به سه دسته زیاد،‌ متوسط و كم و به طریق زیر دسته بندی كرده‌ایم.

0 "اطمینان زیاد" بطور كلی نشان دهنده این است كه برداشت ما بر اساس اطلاعات با كیفیت زیاد است و یا این كه ماهیت این اطلاعات امكان رسیدن به نتیجه‌‌گیری محكم را فراهم آورده است. یك برداشت با اطمینان زیاد با این حال با قطعیت و واقعی نیست و چنین قضاوتی همچنان امكان خطا را با خود به همراه دارد.

0 "اطمینان متوسط" بطور كلی به معنی این است كه اطلاعات از منابع موثق و باوركردنی (محتمل) به دست آمده است اما از كیفیت كافی برخوردار نیست و یا به اندازه كافی اثبات نشده است كه سطح اطمینان به این اطلاعات را افزایش داد.

0 "اطمینان كم" بطور كلی به معنی این است كه اعتبار اطلاعات و یا محتمل بودن آنها زیر سوال است و این اطلاعات به اندازه فراوانی شكننده بوده و از استناد ضعیف برخوردار است كه بتوان نتیجه‌گیری تحلیلی محكمی از آن به دست آورد. یا این كه ما گرانی‌‌ها و مشكلات عمده‌‌ای درباره منابع آن دارند.

برداشت‌های مهم:
الف- ما با اطمینان زیاد قضاوت می‌كنیم كه در پائیز سال 2003 تهران برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را متوقف كرد (پاورقی 1) ما همچنین با اطمینان متوسط و زیاد ارزیابی می‌كنیم كه تهران همچنان گزینه توسعه تسلیحات هسته‌ای را در سطح حداقل دنبال می‌كند. برداشت ما با اطمینان زیاد این است كه این توقف و اعلامیه تهران مبنی بر تصمیم آن برای تعلیق برنامه غنی‌سازی اورانیوم و امضای پروتكل الحاقی به توافقات پادمان معاهده منع گسترش تسلیحات هسته‌ای در درجه اول در واكنش به بازرسی‌های بین‌المللی و فشارهایی بوده است كه بخاطر افشای فعالیت‌های هسته‌ای اعلام نشده پیشین ایران بر این كشور وارد شده بود.

0 ما با اطمینان زیاد ارزیابی می‌كنیم كه تا پائیز 2003 نهادهای نظامی ایران تحت هدایت حكومت مشغول توسعه تسلیحات هسته‌ای بوده‌اند. 

0 ما با اطمینان زیاد قضاوت می‌كنیم كه توقف این برنامه دستكم برای چندین سال دوام یافته است. به هر حال، بخاطر كاستی‌های اطلاعاتی كه در دیگر بخش‌های این برآورد به آن اشاره شده وزارت انرژی و شورای اطلاعات ملی تنها با اطمینان متوسط ارزیابی می‌كنند كه توقف این فعالیت‌ها بیانگر توقف در كل برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران است.

0 ما با اطمینان متوسط ارزیابی می‌كنیم كه تهران برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را تا اواسط سال 2007 از سر نگرفته اما نمی‌دانیم كه مقاصد كنونی آن توسعه تسلیحات هسته‌ای است یا خیر.

0 ما همچنان با اطمینان متوسط و زیاد ارزیابی می‌كنیم كه ایران در حال حاضر دارای سلاح هسته‌ای نیست. 

0 تصمیم تهران به توقف برنامه تسلیحات هسته‌‌ای نشان دهنده این امر است كه این كشور اراده كمتری برای توسعه تسلیحات هسته‌ای نسبت به آنچه كه از سال 2005 پیش‌بینی می‌كردیم، دارد. ارزیابی ما این است كه این برنامه در درجه اول بخاطر فشارهای بین‌الملل متوقف شده است و این امر نشانه آن است كه تهران بیش از آن چه كه ما پیشتر تصور كرده‌ایم، تحت تاثیر این فشارها است.

ب- ما با اطمینان اندك ارزیابی می‌كنیم كه ایران ممكن است دستكم برخی از مواد شكافت‌پذیری را وارد كرده باشد كه می‌توان آنها در تسلیحات هسته‌ای به كار برد. ما نمی‌توانیم این امر را منتفی بدانیم كه ایران بتواند در آینده یك سلاح هسته‌ای و یا مواد شكافت‌پذیر كافی برای تولید آن را از خارج از كشور به دست نیاورد. بجز دستیابی از این طریق، اگر ایران بخواهد كه سلاح هسته‌ای داشته باشد نیاز است كه میزان كافی از مواد شكافت‌پذیر را به صورت بومی تولید كرده و برداشت ما با اطمینان زیاد این است كه این كشور تاكنون این كار را نكرده است.

ج- ما ارزیابی كرده‌‌ایم كه غنی‌سازی با استفاده از سانتریفیوژ روشی است كه ایران احتمالا می‌تواند مواد شكافت‌پذیر اولیه را برای تسلیحات خود تولید كند البته در صورتی كه تصمیم به این كار گرفته باشد. ایران با وجود ادامه توقف برنامه تسلیحات هسته‌ای، در ژانویه 2006 فعالیت‌های سانتریفیوژی اعلام شده خود را از سرگرفت. ایران در سال 2007 و پیشرفت مهمی در نصب سانتریفیوژها در نطنز به دست آورد اما برداشت ما با اطمینان متوسط این است كه این كشور هنوز با مشكلات فنی در عملكرد آنها مواجه است.

0 ما با اطمینان متوسط نتیجه می‌گیریم زودترین زمان ممكن برای ایران كه بتواند از نظر فنی توانایی تولید اورانیوم با غنای بالا برای یك سلاح هسته‌ای را داشته باشد اواخر سال 2009 است اما این امر بسیار بعید به نظر می‌رسد.

0 برداشت ما با اطمینان متوسط این است كه ایران ممكن است از نظر فنی قادر به تولید اورانیوم با غنای بالای كافی برای تولید سلاح طی سال‌های 2010 الی 2015 باشد (برداشت سازمان INR [وابسته به وزارت خارجه آمریكا] این است كه بعید است ایران بتواند تا قبل از سال 2013 به این توانایی دست پیدا كند زیرا همانگونه كه پیش‌بینی می‌شد مشكلات فنی و برنامه‌ای پیش آمده است). همه نهادها به این تشخیص رسیده‌اند كه امكان این امر وجود دارد این توانایی حتی پس از سال 2015 به دست آید.

د- نهادهای ایرانی به توسعه توانایی‌هایی ادامه می‌ دهند كه می‌‌تواند در صورت تصمیم‌گیری لازم، برای تولید تسلیحات هسته‌ای به كار روند. به عنوان مثال، برنامه غنی‌سازی اورانیوم غیرنظامی ادامه دارد. ما همچنین با اطمینان زیاد ارزیابی كرده‌ایم كه از پائیز 2003 ایران تحقیقاتی را برای توسعه پروژه‌هایی كه كاربرد تجاری و متعارف دارند انجام داده است كه برخی از آنها می‌توانند همچنین كاربرد محدود در زمینه تسلیحات هسته‌ای داشته باشند.

ه- ما اطلاعات كافی برای قضاوت در این باره در اختیار نداریم كه آیا تهران تمایل به ادامه توقف برنامه تسلیحات هسته‌‌ای خود برای مدت نامعلوم دارد یا خیر با این حال این كشور مشغول اندیشه درباره راهكارها است و یا (اطلاعات كافی درباره این امر در اختیار نداریم) كه این كشور مهلت زمانی مشخصی و معیارهایی برای آغاز مجدد این برنامه تدوین كرده یا خیر.

0 ارزیابی ما این است كه ایران در واكنش به فشارهای بین‌المللی برنامه خود را در سال 2003 متوقف كرده است و این امر نشان می‌دهد كه تصمیمات تهران بر اساس حساب و كتاب سود و زیان است تا اینكه دستیابی به سلاح را به هر قیمت سیاسی، سیاسی و نظامی بخواهد. در عوض، این امر نشان می‌دهد برخی از تهدیدهای متعدد و تشدید بازرسی‌های بین‌المللی و فشارها در كنار فرصت‌هایی كه پیش روی ایران برای رسیدن به اهداف امنیتی و حیثیتی و به عبارت دیگر توسعه نفوذ منطقه‌ای وجود دارد، در صورتی كه از نظر سران ایران محكم باشد. آنگاه ممكن است تهران را به ادامه توقف برنامه هسته‌‌ای وادارد.

0 ما با اطمینان متوسط ارزیابی می‌كنیم كه ترغیب سران ایران برای صرف‌نظر كردن از توسعه نهایی تسلیحات هسته‌ای با توجه به ارتباطی كه سران ایران میان توسعه تسلیحات هسته‌ای و اهداف مهم امنیت ملی و سیاست خارجی بخصوص مشكل قائل هستند، دشوار است. با توجه به این كه ایران دستكم از اواخر دهه 80 تا 2003 برای توسعه چنین تسلیحاتی تلاش‌های قابل توجهی انجام دادند از نظر ما تنها تصمیمات سیاسی ایرانی‌ها برای دست برداشتن از اهداف توسعه چنین تسلیحاتی می‌تواند مانع ایران از دستیابی نهایی به تسلیحات هسته‌ای شود و چنین تصمیمی ذاتاً برگشت‌پذیر است.

و- ما با اطمینان متوسط ارزیابی كرده‌ایم ایران ممكن است از تاسیسات سری نه مراكز هسته‌ای اعلام شده خود برای تولید اورانیوم با غنای بالا استفاده كند. نشانه‌‌های فزاینده اطلاعاتی نشان می‌دهد كه ایران در فعالیت‌های سری تبدیل اورانیوم و غنی‌سازی آن وارد شده است اما برداشت ما این است كه این تلاش‌ها شاید در سال 2003 متوقف شده باشد و این تلاش‌ها احتمالاً دستكم تا اواسط 2007 از سرگرفته نشده است. 

ز- برداشت ما با اطمینان زیاد این است كه ایران از نظر فنی قادر نیست پلوتونیوم كافی را برای تولید سلاح تا سال 2015 بازفرآوری كند. 

ح- ما با اطمینان بالا ارزیابی می‌كنیم كه ایران توانایی فنی،‌علمی و صنعتی لازم را در صورتی كه تصمیمی در این رابطه اتخاذ كند،‌ در اختیار دارد.

تفاوت‌های مهم میان برداشت‌های مهم مندرج در برآورد كنونی از برنامه هسته‌ای ایران و ارزیابی پیشین در ماه می 2005

برآورد جامعه اطلاعاتی سال 2005:
با اطمینان زیاد ارزیابی می‌شود كه ایران در حال حاضر با وجود تعهدات بین‌المللی و فشارهای بین‌‌المللی مصمم به توسعه تسلیحات هسته‌ای است اما ارزیابی نكرده‌ایم تصمیم ایران برگشت ناپذیر باشد.

برآورد اطلاعات ملی سال 2007:
با اطمینان زیاد اعلام می‌شود كه تهران در پائیز 2003 برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را متوقف كرده و با اطمینان زیاد قضاوت می‌شود كه این توقف دستكم به مدت چندین سال ادامه داشته است. وزارت انرژی و شورای اطلاعات ملی اطمینان متوسطی به این دارند كه توقف این فعالیت‌ها نشان دهنده توقف كل برنامه هسته‌ای ایران باشد. با اطمینان متوسط ارزیابی می شود كه تهران برنامه هسته‌‌ای خود را تا اواسط سال 2007 از سرنگرفته است. ما از مقاصد كنونی هسته‌ای ایران برای توسعه تسلیحاتی خبر نداریم. با اطمینان زیاد برداشت می‌كنیم كه توقف این برنامه در درجه اول بخاطر تشدید بازرسی‌های بین المللی و فشاری بوده كه پس از افشای فعالیت‌های اعلام نشده هسته‌ای ایران اعمال شد. با اطمینان زیاد و متوسط ارزیابی می‌شود كه تهران گزینه توسعه تسلیحات هسته‌ای را در میزان اندك مدنظر دارد. 
ما اطمینان متوسطی در پیش‌بینی زمان ساخت احتمالی بمب از سوی ایران داریم. ما آن را تا اوایل و یا اواسط دهه بعد بعید می‌دانیم.

برآورد سال 2005:
ما اطمینان متوسطی در پیش‌بینی این امر داریم كه ایران احتمالاً خواهان ساخت بمب اتمی است. ما ارزیابی می‌كنیم كه بعید است تا اوایل الی اواسط دهه آینده به این امر دست پیدا كند.

برآورد اطلاعات ملی 2007:
برداشت ما با اطمینان متوسط آن است كه زودترین زمان ممكنی كه ایران از توانایی فنی تولید اورانیوم با غنای بالای كافی برای تولید بمب دست پیدا كند در اواخر 2009 است اما این امر بعید است. برداشت ما با اطمینان متوسط آن است كه شاید ایران بین 2010 الی 2015 از توانایی فنی برای تولید اورانیوم با غنای بالا برای تولید سلاح برخوردار خواهد بود. (برداشت سازمان INR [وابسته به وزارت خارجه آمریكا] این است كه بعید است ایران بتواند تا قبل از سال 2013 به این توانایی دست پیدا كند زیرا همانگونه كه پیش‌بینی می‌شد مشكلات فنی و برنامه‌ای وجود دارد).

برآورد جامعه اطلاعاتی سال 2005:
ایران تا پایان این دهه قادر خواهد بود مقدار كافی از مواد شكافت‌پذیر برای سلاح تولید كند در صورتی كه بتواند پیشرفت سریع و موفقی به نسبت آنچه كه تاكنون شاهد بوده‌‌ایم،‌ داشته باشد.

برآورد اطلاعات ملی 2007:
برداشت ما با اطمینان متوسط آن است كه زودترین زمان ممكن كه ایران بتواند از نظر فنی اورانیوم با غنای بالای كافی برای تولید بمب داشته باشد در اواخر 2009 است اما این امر بسیار بعید است. 


پاورقی 1: در تدوین این برآورد منظور ما از برنامه تسلیحات هسته‌‌ای فعالیت ایران در زمینه تسلیحات و طراحی سلاح هسته‌ای و فعالیت سری تبدیل اورانیوم و غنی‌سازی اورانیوم است و منظور ما فعالیت اعلام شده غیرنظامی ایران در زمینه تبدیل و غنی‌سازی اورانیوم نیست.

عناوین اصلی

ارسال نظر