19 ارديبهشت 1387 ساعت 7:35
حق با احمدینژاد است سرمقاله آفتابیزد-۱۹ اردیبهشت۸۷ |
سخنان اخیر دكتر احمدی نژاد در جمع طلاب خراسان، اگرچه اولین نمونه از اظهارات اینچنینی او نبود، اما بیش از همه موارد قبلی، بازتاب و اعتراض بدنبال داشت. در میان معترضان به سخنان رئیس جمهور تعدادی از روحانیون سرشناس از دو جناح رقیب – اصلاحطلبان و اصولگرایان – وجود دارند و همین امر ثابت میكند كه برای بیان این اعتراضات، هیچگونه انگیزه جناحی وجود نداشته است.
شدت اعتراضات به سخنان احمدینژاد در حدی بود كه برخی رسانههای حامی رئیس جمهور ناچار شدند برای انحراف افكار عمومی از ابعاد این اظهارات، به سوژههای دیگر متوسل شوند و شاید بهترین سوژه برای آنها، حمله به خاتمی و اعتراضهای بی سابقه نسبت به او بودتا علاوه بر انحراف اذهان از سخنان اخیر رئیس جمهور، پیشاپیش به خاتمی در مورد احتمال حضور در رقابتهای انتخابات ریاست جمهوری – سال 88 – نیز هشدار داده شود. اما به نظر می رسد نگرانیاز پیامدهای منفی اظهارات رئیس جمهور در حدی است كه هیچ سوژهسازی نتوانسته است منتقدان را از پیگیری تذكرات خود منصرف سازد.
اكنون با گذشت چند روز از پخش تأخیری سخنرانی رئیس جمهور توسط صدا و سیما، تا حدودی از موج انتقادات كاسته شده و لـذا نگـارنـده ترجیح میدهد برخلاف دیدگاه همه منتقدان، به حمایت از رئیس جمهور – و نه اظهارات او – بپردازد. رئیس جمهور در سخنرانی اخیر خود ضمن طرح این موضوع كه <هر جا میرویم دست قدرتی را مــی بـیـنـیـم> اظهـار داشتـه اسـت: <هـر كسـی به امام دل بدهد، امام از زبان او حرف میزند و مدیریتش میكند.> وی در همین سخنرانی جزئیات سفر خود به نیویورك را تحت مدیریت امام زمان <عج> دانسته است.
اكنون باید سوال كرد منتقدان به كدام بخش از سخنان احمدینژاد اعتراض دارند؟ شاید مهمترین اعتراض متوجه این بخش از سخنان رئیس جمهور باشد كه بسیاری از اقدامات خود از جمله حوادث سفر سال گذشته به نیویورك را <تحت مدیریت امام زمان عج> دانسته است. البته اگر منتقدان به این ادعا اعتراض كرده باشند، حق با آنهاست. زیرا بسیاری از اقدامات انجام شده در سالهای اخیر را نمیتوان موجب شادی وجود نازنین حضرت ولی عصر <عج> دانست.
مثلاً آیا كسی میتواند تقویت برخی دولتها – كه درصورت موفقیت، اشـاعـه دهـنـده ایدئولوژیهای ضد دینی همچون ماركسیسم هستند – را اقدام <امام زمان پسند> بداند؟ آیا اتهام افكنیهای مكرر و بی حد و مرز در تریبونهای عمومی را میتوان در راستای رضایت و نستجیر بالله مدیریت حضرت ولی عصر <عج> دانست؟ آیا تصمیماتی كـه بـه اذعان مشترك اصولگرایان و اصلاحطلبان، موجب افزایش فشار بر اقشار ضعیف جامعه شده است را میتوان نمونهای از هدایت آسمانی و تایید موعود آخر الزمان برشمرد؟
قطعاً پاسخ همه این سوالها منفی است. اما میتوان از زاویه دیگر به موضوع نگریست. این زاویه، بررسی واقعیات جامعه ایران است. امروز برخی تكرویهای دولت و محدود شدن حوزه مشاوره دولت نهم به افرادی مشخص، شرایطی فـراهم كـرده اسـت كه برخی از حامیان دولت نیز زمزمههای اعتراض را به فریاد تبـدیل كردهاند. این افراد بخش قابل توجهی از نابسامانیهای اقتصادی را ناشی از نحوه تصمیمسازی و تـصـمیـمگیـری در دولـت نهـم مـیداننـد.
اصـرار رئیس جمهور و حلقه مشاوران نزدیك او به پیگیری بعضی از امور، در سه سال اخیر وضعیتی ایجاد كرده است كه برخی از موثرترین اعضای كابینه هم در نیمه راه ناچار به قطع همراهی با دولت شدهاند و گروهی دیگر نیز اعتراضات خود را با زبان بیزبانی مطرح میكنند. اما حقیقت آن است كه آنچه بر مردم میگذرد – و در برخی از مــــــوارد، بـــسـیـار تـاثـرانگیـز اسـت – در برابر امیدهایی كه به آینده وجود دارد همچنین نسبت به حركت همراه با نشاط نخبگان ایرانی، قابل تحمل است. آیا امید به آینده و دست نكشیدن جوانان و نخبگان از تلاش مستمر – علیرغم كثرت بیمهریها و تنوع نگرانیهای ناشی از مكانیزم تصمیمگیری دولت نهم – جز در سایه عنایت الهی و دعای امام زمان میسر مـیبـاشـد؟
پـس مـیتوان گفت اگر از این زاویه به سخنرانی اخیر بنگریم حق با احمدینژاد بوده است. همچنین احمدینژاد حق دارد كه از اعتراضات اخیر، دچار تعجب شود، زیرا قبل از این نیز ادعاهایی بزرگ و حتی بزرگتر از ادعاهای اخیر مطرح شده، اما هیچ كس اعتراض نكرده است.
راستی سخن امروز احمدی نژاد غیرقابل هضم است یا اظهارات او پس از بازگشت از سفر نیویورك كه: <نتایجی كه خداوند از سفر نیویورك به ما داد به اندازه بزرگی خود خدا وسعت داشت>؟ اگر قرار باشد كسی تعجب كند یا از نگرانی برخود بلرزد، كدام سوژه نگران كنندهتر است: ادعای جاری شدن سخنان امام زمان <عج> از زبان مسئولان محترم اما جایزالخطای دولت نهم یا سكوت در برابر نقل این سخن نسنجیده كه <اگر قرار بود بعد از پیامبر اسلام <ص> پیامبری بیاید، او احمدینژاد بود>؟
پس رئیس جمهور حق دارد كه اكنون در برابر سیل اعتراضات دچار تعجب شود، همانطور كه حق دارد كه با نگاهی عمیق به برخی روشهای مدیریتی در دولت نهم، عنایتالهی و ادعیه خیرامام زمان <عج> را پشتوانه ملت ایران برای عبور از گردنههای باقیمانده از گذشته و موانع ایجاد شده در سـالهـای اخـیر بداند. اگر از این زاویه به موضوع نگریسته شود، احتمالاً منتقدان هم مانند نگارنده حق را به احمدینژاد خواهند داد.
کد مطلب : 3117
