یکی از مهمترین موضوعات در دنیای دیپلماسی، نحوه سخن گفتن است، این که فردی بتواند هم براساس عرف دیپلماتیک و روابط بین الملل سخن بگوید و هم کاملا مراقب حفظ مصالح و آرمان های دولت و ملت خود باشد و نقطه ضعفی در مقابل بیگانگان نشان ندهد.
این موضوع، علی رغم این که به ظاهر ساده می نماید اما بی شک تخصص و هشیاری بسیاری می طلبد و بر همین اساس است که به سیاستمداران و دیپلمات ها توصیه می شود که کم و گزیده سخن بگویند و از اظهارنظر در هر مورد و هر جا- بدون دلیل و تامل- بپرهیزند که گاهی یک سخن به ظاهر مطلوب، در کنکاش و تحلیل سیاسی، معنایی متفاوت و گاه حتی متناقض با آن چه در بادی امر نشان می دهد، می یابد.
آن چه باعث ذکر این مقدمه و بهانه این نوشته است، گوشه ای از سخنان محمود احمدی نژاد در مصاحبه زنده تلویزیونی هفته گذشته اش است، آن جا که وی به صراحت عنوان کرد: «در چند ماه آینده اتفاقاتی در جهان خواهد افتاد و دیگر هیچ کس نه تنها نمی تواند جایگاه ایران را نادیده بگیرد بلکه هیچ کشوری نیز به ما بی نیاز نخواهد بود». این سخن اگر چه ظاهری زیبا، افتخارآفرین و امیدوارکننده دارد اما اگر کمی فقط کمی عمیق تر نگاه کنیم این سخنان را چندان مطلوب نمی یابیم.
1- این که هیچ کس- به معنای هیچ کشور و قدرتی- نمی تواند جایگاه ایران را نادیده بگیرد، برخلاف گفته احمدی نژاد ربطی به اتفاقات چند ماه آینده ندارد. در حقیقت پس از انقلاب اسلا می، ایران چنان جایگاه رفیع سیاسی در دنیا پیدا کرده که عملا هیچ ابرقدرتی نتوانسته ایران را نادیده بگیرد و بر همین مبناست که در طول سه دهه گذشته انواع شیطنت ها و دشمنی ها با ملت ایران ترتیب داده شده است که در راس آن تحریم ها، جنگ تحمیلی، تهاجم فرهنگی و برنامه ریزی های دنباله دار و مشترکی است که از طرف استعمارگران شرق و غرب تدارک دیده شد اما به فضل الهی و مقاومت ملت غیور ایران یکی پس از دیگری شکست خورد. نادیده گرفتن این موضوع نه تنها تضعیف جایگاهی است که ایران پس از انقلا ب و با رهبری های مقتدرانه بنیانگذار کبیر انقلا ب و مقام معظم رهبری به وجود آمده و حفظ شده بلکه به طور تلویحی نادیده انگاشتن فداکاری و مقاومت ملت ایران را هم در خود دارد.
2- در چند ماه آینده اتفاقاتی در جهان خواهد افتاد! این سخن براساس چه تحلیلی بیان شده است و چرا این خبر محتمل با جایگاه تثبیت شده ایران در مناسبات سیاسی دنیا به هم پیوند می خورد؟ به نظر می رسد این نوع سخنان بعدها می تواند مورد سو» استفاده مغرضان و دشمنان کشور قرار گیرد. اگر ظرف چند ماه آینده اتفاق عجیب و غریبی رخ ندهد چه باید گفت و چه جایگاهی باید برای کشور قائل بود؟ این ها سوالا تی است که پاسخگویی به آن ها چندان ساده و آسان نخواهد بود.
3- قسمت سوم گفته احمدی نژاد هم قابل تامل است: این که در چند ماه آینده هیچ کشوری به ما بی نیاز نخواهد بود. واقعا معنای «بی نیاز نبودن» در عرف بین الملل چیست؟ اصلا آیا این که هیچ کشوری به کشور ما بی نیاز نخواهد بود، موضوعی مثبت است؟ مگر سال ها نیست کشور ما سردمدار مبارزه با قدرتمداری و تحت سلطه قرار دادن کشورهای ضعیف توسط کشورهای بزرگ تر است؟ مگر ما پرچمدار استقلا ل در همه زمینه ها نیستیم؟ پس چرا وعده روزهایی را بدهیم که همه به ما نیازمند هستند؟
نویسنده : محمدحسین روانبخش
کد مطلب : 5251
