این روزها سران دو بلوك <هشت كشوری> دور هم جمع شدهاند تا آنچه را كه مهمترین دغدغههای جهانی میدانند مورد بررسی قرار دهند. برگزاری این دو اجلاس، هم از لحاظ زمانی با هم تطابق دارد و هم منطقه جغرافیایی آنها به هم نزدیك است. سران امریكا، روسیه، ژاپن، آلمان، فرانسه، كانادا، ایتالیا و انگلیس در ژاپن كنار یكدیگر نشستهاند و مقـامهـای عـالیـرتبـه ایران، مصر، تركیه، مالزی، اندونزی، نیجریه، بنگلادش و پاكستان نیز مالزی را انتخاب كردند تا در آنجـا دغـدغههای خود را در یك نشست مشترك بررسی نمایند. در این دو اجلاس، بعضی موضوعات مشابه به ویژه مشكلات نـاشـی از خشكسالی و گرانی مواد غذایی مورد رسیدگی قرار میگیرد و البته تفاوتهایی نیز در دستور كار این دو اجلاس وجود دارد.
در این میان آنچه كه بسیار جالب به نظر میرسد مطرح بودن موضوع هستهای ایران در نشستها و گفتگوهای 8G و تأكید مقامات مالزی بر عدم طرح این مـوضـوع در نشسـت 8Dاسـت. یعنی در حالی كه برخی قدرتهای بزرگ از نفوذ خود در گروه هشت كشور صنعتی جهـان بـرای افـزایـش فشـارهـا بـر مـوضوع هستهای ایران استفاده میكنند، اما ایران به عنوان یكی از پرنفوذترین و مهمترین اعضای 8D تلاش نكرده است از این نشست، برای خنثی كردن فشارهای تبلیغاتی ضد ایرانی بهرهبرداری نماید. البته این موضوع به خودی خود دارای اشكال است و قاعدتاً بـاید مسئولان دیپلماسی خارجی كشور، در این خصوص توضیح دهند، اما اشكال بالاتر، به سخنرانی رئیس جمهور اسلامی ایران در این اجلاس بر میگردد. دكتر احمدینژاد در سخنرانی خود مشكل 60 ساله فلسطین و حكایت تلخ كشتار زنان و كودكان آن دیار را به سران حاضر در اجلاس یادآوری كرد. او همچنین تأسف خود از تداوم اشغال عراق را بیان داشت. زیرا به تعبیر او، ارمغان این اشغال، قتل صدها هزار عراقی و عقب افتادن آن كشور از قافله پیشرفت جهان بوده است.
نگرانی دیگری كه احمدینژاد در سخنرانی خود به آن اشاره كرده است ناامنی افغانستان و افزایش كشت مواد مخدر در این كشور بوده و نهایتاً او از روند نقض حقوق انسانها ابـراز تـأسـف كـرده اسـت كه از راههایی همچون <اعمال كنتـرلهـای ویـژه> و <تأسیس زندانهای مخفی> پیگیری میشود. این نكات، موضوعاتی بوده است كه در دستور كار اصلی اجلاس قرار نداشته اما رئیس جمهور ایران در سخنرانی خود به آن پرداخته است. در زمینه دستور كار نشست 8D و موضوعات مرتبط با آن هم، احمدی نژاد بالارفتن قیمت نفت و گاز، نظام ناعادلانه تولید و توزیع، خشكسالی و مواردی از این قبیل را در كنار به مخاطره افتادن ارزشهای فرهنگی و بومی مـورد اشاره قرار داده است.
اما در هیچ یك از بخشهای سخنرانی دكتر احمدی نژاد، به یك موضوع سرنوشت ساز مرتبط با ایران یعنی موضوع هستهای و زورگوئیهای جهانی نسبت به آن اشاره نشده است. همچنین تحریمهای ناعادلانه و غیرانسانی غرب بخصوص در صنعت هواپیمایی و برخی خدمات عمومی كه تاكنون جان صدها ایرانی بیگناه را به خطر انداخته است، مورد اشاره رئیس جمهور قرار نگرفته است. ممكن است عدهای بگویند از دیدگاه احمدی نژاد، موضوع هستهای ایران <خاتمه یافته> تلقی میشود و تحریمها نیزاز نظر او فاقد ارزش است. البته به نظر میرسد این فرضیه چندان قابل دفاع نیست. زیرا در همین ایام، مردان هستهای ایران در كنار برخی دیپلماتهای باسابقه و بعضی مقامهای عالیرتبه در قوای مقننه و مجریه، در تلاش هستند تا با تأكید بر مذاكره، تبلیغات غیرواقعی پیرامون فعالیت هستهای ایران را خنثی كنند و چهره صلح دوست ایران را به نمایش بگذارند.
در مـورد تـاثیـر تحریمها نیز، برخی مسئولان رسمی بارها بر ناعادلانه بودن آنها پافشاری كردهاند و حتی لغو برخی قطعنامههای تحریم را نشانه اولیه برای اثبات حسن نیت طرفهای مقابل ایران دانستهاند. اما اگر این استدلال كه <پرونده هستهای مختومه شده است> و <تحریمها بی اثر است> توجیه قابل قبولی برای عدم طرح این دو موضوع در كنار دغدغههای جهانی رئیسجمهور در اجلاس8D باشد مطرح نمودن برخی دغدغههای دیگر نیز فاقد توجیه است. زیرا احمدینژاد بارها اعلام كرده است <رژیم صهیونیستی به صورت طبیعی از بین رفتنی است> و <امریكا در آستانه سقوط و ورشكستگـی كـامـل قرار دارد.> پس قاعدتا رئیس جمهور بـایستـی از كنار دغدغههای مرتبط با رژیم صهیونیستی و زورگوئیهای امریكا در سایر نقاط جهان نیز عبور میكرد.
تردیدی وجود ندارد كه وعده الهی درخصوص محو ظالمان محقق خواهد شد، اما چه كسی میتواند در حال حاضر، وجود مزاحمتهای قدرتهای زورگوی جهانی در مواجهه با منافع ایران را تكذیب كند؟ مگر همزمان با اجلاس 8Dدر مـالـزی، سـران 8Gدر ژاپن بار دیگر به فضاسازی و زمینهسازی برای افزایش فشارها بر ایران نپرداختهاند؟ آیا در این شرایط، رئیسجمهور ایران نباید از تریبون پرمخاطب اجلاس 8Dبرای دفاع از حق ایران استفاده كند؟
آیا بهتر نبود حتی برای فراخوانی همتایان خود در اجلاس مالزی برای <مقابله با نظام سكولاریسم بین المللی> چشم آنها را بر واقعیات مرتبط با ایران باز میكرد و از آنها گله میكرد كه چرا حمایت از حقوق ایران به عنوان عضو موثر 8D را در دستور كار قرار ندادهاند؟ راستی اگر دكتر احمدینژاد به حقوق پایمال شده ایران اشاره میكرد، جذابیت بیشتری برای مخاطبان داشت یا آنكه او در حضـور بعضـی سخنگـویان رسمی و غیررسمی نظامهای سكـولار و بعضـی دوستـان نـزدیـك امـریكـا، آنهـا را به پـرچمـداری مبـارزه بـا <نـظـامهـای بیـن المللـی كه بر پایه سكولاریسم استوار شده است> فرا بخواند و نهایتاً همین افراد را به همكاری برای <ترسیم آیندهای كه فارغاز سلطهگران است> تشویق نماید؟
کد مطلب : 4964
