پربيننده ترين عناوين

عناوين مرتبط

بالاخره پس از ابتر ماندن پروژه مطرح ساختن برخی هنرپیشگان دست چندم و فراری ایرانی در خارج كشور برای جلب نظر مخاطبین داخلی (كه حتی برای یكی از آنها تا پای مراسم اسكار هم خرج كردند) پروژه ای دیگر در این بخش از ناتوی فرهنگی كلید خورد كه قطعاً از قاچاق دختران و زنان ایرانی به كشورهای عربی حاشیه خلیج فارس فاجعه بارتر به نظر می آید و آن كشاندن برخی بازیگران سینما و تلویزیون ایران به هوای جهانی شدن و فضای بین المللی به هالیوود است. آنچه كه ورای به كارگیری یك یا چند بازیگر، اهداف كلان ضدفرهنگی دیگری را مدنظر داشته و تعقیب می نماید، اهدافی كه بر پتانسیل فرهنگی ایجاد شده در داخل كشور برای بازیگران فوق سوار شده و همه آن بار هنری را به خدمت خود درمی آورد. پتانسیلی كه در واقع طیفی از مخاطب جوان و نوجوان را به دنبال خود دارد. 

اگر چه طرح توطئه آمیز ربودن نخبگان و سرمایه های علمی و فرهنگی و همچنین چهره های پرطرفدار كشورهای جهان سوم سال هاست كه از سوی استعمار كهنه و نو پی گرفته شده ولی این فقره، برنامه جدیدی است كه در حقیقت مقصود نظرش نه فرد شكار شده، بلكه به دام انداختن ذهن گروهی است كه به خاطر سال ها بازی وی در سینما و تلویزیون كشور، جلب هنرش گردیده و حتی بنا به عادت نادرستی در عرصه هنر، از كاراكتر وی برای خود الگو ساخته اند. این نقطه تاثیر، پروژه سازان ناتوی فرهنگی را به نتیجه ای رساند كه از هنرپیشگان فراری، علیرغم تبلیغات و پرو پاگاندای وسیع رسانه های غربی و دار و دسته های داخلی شان، نمی توان آبی برای فریب جوانان گرم كرد و حالا بایستی از نقاط قوت داخلی كمك گرفت. این همان پروژه ای است كه قبلاً در موارد مختلف سیاسی به كار گرفته شد ولی به دلیل ضعف پایگاه مردمی سیاسیون مورد نظر ناتویست ها، پاسخی كه مورد نظرشان بوده، حاصل نگردید، اما مثل همیشه، همچنان مقوله سینما و بازیگری می تواند نقش خط مقدم و تاثیرگذار را برای لشكر امپریالیسم ایفا كند، خصوصاً كه سربازانش را از داخل جبهه مقابل بگیرد! 

قطعاً به زودی شاهد خواهیم بود كه همان دار و دسته های داخلی یاد شده رسانه های ناتویی، سر و صدای خود را بلند خواهند كرد كه مثلاً «چرا از جهانی شدن بازیگران گریزانید؟» یا «هنرپیشگان ما هم بین المللی شدند» و یا «بگذارید هنرمندان ایرانی در سطوح جهانی مطرح شوند»!! خود این حضرات بهتر می دانند كه جهانی شدن با سناریو و دستورالعمل هالیوودی آخر و عاقبتی جز آنچه پیش از این بر سر بازیگران چینی و هندی آمد،نداشته و ندارد كه چند صباحی در نقش های 2 و 3 و اغلب منفی و پست یا در كاراكترهای درجه دوم و قابل ترحم (كه همواره در ماجراها، یا چهره ای سیاه و شیطانی داشتند و یا توسط چشم آبی های موطلایی آمریكایی نجات پیدا می كردند!) ظاهر شده و بعد به طرز بی رحمانه ای از صحنه حذف گردیدند. 

این رسم و آیین هالیوود است كه به جز برای خودی ها، راهی به عرصه های ستاره شدن و ستاره ماندن متصور نیست. ای كاش آنان كه برای سراب هالیوود، ترك آب و خاك كرده و برخلاف همه فرهنگ و ارزش های ملی و سنتی خود، با ظاهری هویت باخته در قفس شیشه ای رسانه های وابسته به هالیوود به نمایش و خوش رقصی می پردازند، حداقل فیلم های متعدد مستند و داستانی را كه خود فیلمسازان معتبر آمریكایی در مورد باتلاق هالیوود ساخته اند، می دیدند و لحظه ای در آنها تدبر می كردند. فیلم هایی كه این كارخانه رویاسازی آمریكایی را به مثابه جهنمی مسخ كننده به تصویر كشیده اند. آیا این افراد اطلاعی از پایه های هالیوود و مكان های بدنامی همچون «هالیوودلند» ندارند كه سال های سال است سبب رسوایی استودیوهای فیلمسازی در عرصه رسانه های بین المللی بوده و هست؟ آیا نمی دانند كه حتی بر سر مشهورترین هنرپیشگان این كارخانه توهم سازی كه خواستند ذره ای به ساز سردمداران آن نرقصند، چه آمد؟ 

قتل مرموز هنرپیشگانی مانند «مریلین مونرو» و «بروس لی» و «براندن لی» و «الیزابت شورت» و «جودی گارلند» و... پس از گذشت سالیان دراز هنوز در پرده ابهام باقی مانده است. این اخبار در مورد بازیگرانی است كه اسم و رسمی داشته اند وگرنه شاید صدها و هزاران از این دست قربانی شده و كك كسی هم نگزیده است. 

طبق آمار سازمان های جهانی، سالانه بیش از 800 هزار زن و دختر از سراسر جهان به آمریكا قاچاق می شوند و به فاحشه گری اجیر می گردند و دست آخر وقتی تاریخ مصرفشان به سر آمد، در گرداب اعتیاد و موادمخدر جان می بازند. برخی از جامعه شناسان بین المللی، كشاندن زنان و دختران به هالیوود را نیز از گونه همین نوع قاچاق انسان به شمار آورده اند! 

به هر حال این فقط شرح ماوقع است و اینكه تبعات آن چه خواهد بود را مسئولان فرهنگی بایستی محاسبه كرده و بكنند، راستی آقایان مسئول فرهنگی كشور برای این قسم شبیخون دشمن، راهكاری اندیشیده اند؟ به مهندسی فرهنگی این بخش مهم از جریان هنری مملكت فكر كرده اند؟ یا تقریباً چون همیشه در برابر حركت نه چندان غافلگیرانه دشمن، كیش و مات شده اند؟ برای این دام جدیدی كه در برابر بازیگران ایرانی گسترده شده و عنقریب دامن برخی دیگر را هم خواهد گرفت، چه تدبیر شده است؟ بازیگرانی كه با هزینه و سرمایه این ملت در سینما و تلویزیون رشد كرده و معروف شدند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی و معاونت سینمای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حفظ و حراست از این سرمایه ها، چه طرح و برنامه ای دارند؟ 


خبر ویژه
دیگه این قدر خام نیستم!
روزنامه کیهان- 21 مهر 87
بازیگر فریب خورده سینما كه به بهانه بازی در یك فیلم درجه سوم در آمریكا با چهره ای مكشفه در نیویورك حاضر شد، مصاحبه با صدای آمریكا را نپذیرفت. 

به گزارش فردا، مجری صدای آمریكا عدم تمایل بازیگر مذكور را به این خاطر دانست كه مصاحبه با این شبكه را به مراتب خطرناك تر و جسورانه تر از حضور بدون حجاب روی فرش قرمز در نیویورك می داند. 

گفتنی است برخی عناصر سیاسی مدعی اصلاحات پس از فرار از ایران به استخدام صدای آمریكا در شغل های دون پایه درآمدند و با انتقاد همقطاران خود در داخل كشور قرار گرفتند. 

در همین حال، برخی از ایرانیان مقیم خارج كف و هورا كشیدن به خاطر بازی بازیگر مذكور در یك فیلم درجه سوم آمریكایی را عجیب و ذوق زدگی زیادی خوانده و آن را ناشی از عقده حقارت و خود كم بینی در برابر هر چشم آبی خارجی دانسته اند.

عناوین اصلی

ارسال نظر