پربيننده ترين عناوين

عناوين مرتبط

^{«احمدی نژاد همان كسی است كه در زندانهای رژيم، به جوانان مردم تير خلاص شليك می‌كرده است.»
«در صورت انتخاب احمدی نژاد، در اماكن عمومی مثل پياده رو های خيابانها، بين زنان و مردان ديوار يا چادر كشيده خواهد شد.»
«اگر احمدی نژاد رئيس جمهور شود، نام خودروی سمند، ذوالجناح می‌شود.»
«مشكل اصلی احمدی نژاد در چهره اش است كه به رئيس جمهوری نمی خورد.» 
و ...} 

اينها شايعاتی است كه به طور جدی، در آخرين روزهای منتهی به انتخابات ۲۷ خرداد و پس از آن نيز با شدت بيشتر در آستانه انتخابات سوم تير از سوی باندهای قدرت در جامعه پراكنده می‌شد. احمدی نژاد بنا وارد حريم ممنوعه افرادی شده بود كه عليرغم شعار دموكراسی، خواست مردم، آزادی بيان، آزادی انديشه، زنده باد مخالف من، جامعه مدنی، توسعه و... در بدترين شكل ممكن «ديكتاتوری» به راه انداخته بودند و جز صدای خودشان حاضر نبودند كه مردم صدای كسی ديگر را نيز بشنوند و اين روند آن قدر آشكارا دنبال می‌شد كه افرادی كه خود را نمايندگان برخی كانديداهای خاص معرفی می‌كردند در برنامه های زنده تلوزيونی به صورت مستقيم و غير مستقيم اين مضامين را عليه او تكرار می‌كردند.

سير هجمه ها و رفتارهای غير اخلاقی عليه وی موجب شد تا احمدی نژاد به فاصله چند روز قبل از انتخابات سوم تير در گفت و گوی ويژه خبری صدا و سيما و به صورت زنده چنين با مردم سخن بگويد: «بنده احساس كردم با توجه به ظرفيت های موجود در كشور می‌توان بهتر كشور را مديريت كرد و ديدم كه قانون هم در اين رابطه مانعی برای حضور من ندارد! لذا خود را به عنوان كانديدا به مردم معرفی كردم اما پس از دو سه روز يك دفعه متوجه شدم كه احمدی نژاد به مظهر تمام بدی های عالم تبديل شده است! حتی خيلی از اين حرف هايی كه پيرامون من می‌زنند با هم تناقض دارد! حتی ديدم يك ليستی عليه من منتشر شده كه در آن به ترتيب انواع دروغ ها و تهمت ها را نوشته اند و در آخر آن ليست هم شماره فكس محل انتشار آن درج شده!... يكی دو شب پيش نمايندگان برخی كانديداها آمده بودند در برنامه زنده تلويزيونی و به جای پرداختن به فضايل كانديداهای خودشان به احمدی نژاد فحش می‌دادند!... بنده چون عضو و مورد حمايت هيچ حزبی نيستم، اين رفتارها را عليه من انجام می‌دهند اما حالا اگر جای من كسی كه پشت سر او فلان حزب يا افرادی كه در مقامات كشوری هستند بودند، بازهم اين طور رفتار می‌شد يا آن افراد ساكت می‌شدند !... من فكر می‌كنم وارد حريم ممنوعه يك مجموعه هايی شده ام كه نمی دانم اين افراد چگونه می‌خواهند فردای قيامت در رابطه با حرف ها و اقداماتشان جواب بدهند » 

سير تخريب ها و هجمه هايی كه امروز عليه شخص رئيس جمهور و دولت مشاهده می‌شود، ريشه در سوم تير ۸۴ و همان برهه ای دارد كه «احمدی نژاد وارد حريم ممنوعه برخی افراد» شد.احمدی نژاد از همان ابتدا اعلام كرد بدون توجه به جوسازی ها و تخريب های رسانه ای عليه خود و عملكرد دولتش، به آنچه كه فكر می‌كند به صلاح مردم است، عمل خواهد كرد اما روند هجمه ها به دولت در رسانه ها آنقدر افزايش يافته بود كه رهبر انقلاب در آبان ماه ۸۵ و در ديدار با مردم گرمسار تأكيد كردند: «چندی پيش رئيس جمهور محترم از مطبوعات گله كرد كه بدگويی می‌كنند، بد دهنی می‌كنند، لجن پراكنی می‌كنند و بعضی از مطبوعات اعتراض كردند. من معمولاً مطبوعات را می‌بينم، من حق را به رئيس جمهور دادم... بعضی از مطبوعات نه اينكه انتقاد می‌كنند -انتقاد ايرادی ندارد-، بی انصافی می‌كنند.» 

اما يك ماه بيشتر از هشدار رهبری به مطبوعات غيرمنصف و تخريبگر دولت نگذشته بود كه اين بار در دانشگاه اميركبير زمانی كه در جمع ۲۵۰۰ نفری دانشجويان، عده ای كه شايد تعداد آنها به ۳۰۰ نفر هم نمی رسيد، عكس رئيس جمهور را آتش زدند، احمدی نژاد در پاسخ به آنها تنها به چند جمله اكتفا كرد: «افتخار امثال بنده سوختن در راه تعالی اين ملت است چراكه پيشتر از ما پيشگامان ما در راه رسيدن به آرمان های اين ملت، همچون شهيد رجايی جانشان و تنشان را به سوختن دادند و بدانيد اگر هزار بار در راه آرمان های اين ملت همه وجودم بسوزد، يك سانتی متر از آرمانها عقب نشينی نخواهم كرد.» 

رئيس جمهور در ادامه با گلايه از كسانی كه برای تخريب دولت، ناجوانمردانه دست به دروغ بافی و ساختن آمارهای جعلی می‌زنند، از آنها خواست كه به خاطر مردم هم كه شده واقعيات را آنگونه كه هست، ببينند نه آنطور كه می‌خواهند و در پايان نيز اعلام كرد: «تمامی كسانی را كه به دروغ در روزنامه هايشان هر چه كه می‌خواهند عليه دولت می‌نويسند و هر روز به من فحش می‌دهند، می‌بخشم چراكه آنها را دوست دارم.» 

اما جزای ورود احمدی نژاد به حريم اين افراد تاوانی بيش از اينها داشت. دروغ پردازی و سيل تخريب ها و تهمت هايی كه هر روز در رسانه های وابسته به اين جريانات عليه رئيس جمهور منتشر می‌شد، سر پايان يافتن نداشت. 

در همان برهه از زمان، هفته نامه ای كه توسط بقايای روزنامه نگاران روزنامه های زنجيره ای دوران اصلاحات منتشر می‌شد، با زيركی تمام هر هفته با پرونده سازی پيرامون يكی از صفات مثبت و بارز رئيس جمهور از جمله عدالتخواهی، ساده زيستی، شجاعت، مكتبی بودن و... سعی می‌كرد تا با قرينه يابی برای هر يك از صفات فوق در چهره های ديكتاتور و منفور تاريخی، ناخودآگاه ويژگی های مثبت احمدی نژاد را در هم برای مخاطب منفی جلوه دهد. در همين ايام بود كه مسئول يكی از سايت های خبری كه داعيه دار حمايت از جريان اصولگرايی نيز می‌باشد به تبعيت از برخی از جريانات اصلاح طلب كه دارای نفوذ و قدرت اقتصادی قوی هستند در نوشتاری گستاخانه احمدی نژاد را با بنی صدر و ديگر پادشاهان قاجاريه مقايسه نمود و وجه تشابهی به نام ديكتاتوری را از مقايسه خود استخراج نمود. 

نگاهی كوتاه بر روند عملكرد بسياری از مطبوعات و رسانه های اينترنتی در سه سال گذشته به خوبی نشان می‌دهد كه كوچكترين اقدام دولت در هر زمينه ای به بزرگترين سوژه خبری سايت ها و روزنامه های ضد دولت تبديل شده است و صد البته كه در اين رهگذر هيچ گاه سخنی از بزرگترين اقدامات مثبت دولت به ميان نمی آيد. شاهد اين مدعا زمانی است كه با پرتاب موشك ماهواره بر سفير به فضا كه حتی برخی از خبرگزاری های بيگانه نيز نتوانستند تعجب خويش را از اين اتفاق پنهان كنند، روزنامه اعتمادملی بدون درج يك كلمه از اين افتخار بزرگ ملی، موجی از تعجب و شگفتی را در ميان مردم برانگيخت. 

عملكرد افراط گونه رسانه های مذكور تا بدانجا ادامه يافت كه رهبر حكيم انقلاب در تيرماه سال گذشته و در سخنان خويش در جمع كارگزاران نظام ضمن گلايه از عملكرد بهانه گيران عليه دولت، خاطرنشان كردند: «بعضی از اقدام ها را اگر بكنيد، می‌گويند چرا كرديد، به اين دلايل غلط بود؛ اگر همان اقدام را نكنيد، می‌گويند چرا نكرديد، به اين دلايل خطا بود! دليل می‌شمرند؛ باب تحليل هم كه واسع است؛ هرچه دلشان می‌خواهد، می‌گويند! آنها اهميتی ندارند. حق، خودش را نشان خواهد داد.» 

اما سفر موفق رئيس جمهور به امريكا و سخنرانی در دانشگاه كلمبيا كه حتی به اذعان نماينده سابق امريكا در سازمان ملل، جان بولتون، از ناكامی های بزرگ امريكا و موفقيت های بزرگ ايران به حساب می‌آمد نيز با اخبار جهت دار و تخريبی عليه دولت توسط اين دست از رسانه ها دنبال شد. ضميمه ديگر اين رفتارها، تحريف و سانسور اخبار سفر موفق رئيس جمهور به ايتاليا در ماه گذشته بود كه هيچ كدام از رسانه های مورد اشاره حاضر به پوشش واقعيات اين سفر نشدند.
چرايی تمام اين رفتارها را بايد در «تاوان دادن برای ورود به حريم ممنوعه برخی افراد» جست وجو كرد. 

تأكيدات ويژه رئيس جمهور بر گفتمان مهدويت نيز ابتدا با انتقادات شديداللحن از وی همراه بود كه چرا در تمامی سخنرانی های خويش پيش از هر چيز دعای فرج را زمزمه می‌كند! و در ادامه نيز پروژه تخريب رئيس جمهور به بهانه خرافات در همين راستا كليد خورد كه اتفاقاً يادداشت اخير قائم مقام حزب اعتمادملی را نيز بايد در همين زمينه مورد ارزيابی قرار داد. 

طرح سؤالات بی پايه و اساس از سوی منتجب نيا كه سنديت هر كدام از آنها را تنها بايد در ذهن معاندين دولت جست وجو كرد، آن قدر عجيب و غيرمنطقی بود كه حتی سخنگو و رئيس شاخه روحانيون اعتمادملی نيز آن را ديدگاه های شخصی منتجب نيا قلمداد كردند و البته ساعاتی پس از انتشار يادداشت فوق، منتجب نيا اعلام كرد هدفش از انتشار اين يادداشت جنجالی كمك به دولت بوده است! هرچند برای انتشار اين مطلب، مسئولين روزنامه از وی اجازه نگرفته اند. 

اما رئيس جمهور در ديدار اخير خود با دانشجويان از منشأ كينه توزی ها نسبت به دولت رمزگشايی دقيقی كرد. احمدی نژاد با تأكيد بر اينكه علت اين قبيل رفتارها را در استحكام و پايبندی دولت بر سر آرمان ها بايد دانست از دانشجويان نيز خواست تا در راه آرمانگرايی و آرمانخواهی لحظه ای ترديد نكرده، همواره يك آرمانخواه ايده آل باقی بمانند و از رئيس جمهورشان نيز جز اين انتظار نداشته باشند. 

مرور كوتاه آنچه كه طی سه سال اخير از سوی «دشمنان خارجی و داخلی» و همچنين «دوست نمايان بدتر از دشمن» در مواجهه با عملكرد دولت و بويژه شخص رئيس جمهور اتفاق افتاده است، ناخودآگاه يادآور خاطره ای است كه حجت الاسلام احمد سالك، سخنگوی جامعه مدرسين حوزه علميه قم اخيراً در گفت و گو با روزنامه ايران (۱۳۸۷‎/۴‎/۹) بيان داشته است: «روزی به شهيد بهشتی عرض كردم كه چرا شما در مقابل اين همه شايعه و تهمت از خودتان دفاع نمی كنيد ايشان در پاسخ به من با چهره ای گشاده و خندان به گفتن اين آيه اكتفا نمود: ان الله يدافع عن الذين آمنوا»

عناوین اصلی

ارسال نظر