5 شهريور 1387 ساعت 7:40

بی‌مروتی از كجا آغاز شد؟!

سرمقاله آفتاب‌یزد-5 شهریور 87

از نیمه‌های تابستان 84 كه دولت نهم فعالیت خود را آغاز كرد، رفسنجانی و خاتمی یا همكاران آنها در دولت‌های پیشین، گاه با احتیاط و محافظه‌كاری به انتقاد از عملكرد دولت و رئیس‌جمهور می‌پرداختند. این انتقادها كه با افزایش عمر دولت نهم، شدت و شفافیت بیشتری پیدا می‌كرد معمولا با واكنش تند و صریح رئیس و اعضای قوه مجریه مواجه می‌شد. 

اما انتقادات اخیر رفسنجانی كه از صراحت بیشتری نسبت به انتقادات قبلی او برخوردار بود تا حدود سه هفته، واكنش خاصی از سوی مقام‌های دولت نهم بدنبال نداشت تا آنكه دو روز قبل «سخنگوی دولت» در «روزنامه دولت» در مقام پاسخگویی برآمد. این پاسخ كه در نوع خود بی نظیر یا حداقل كم نظیر بود، سوال جدیدی ایجاد كرد كه این یادداشت به آن می‌پردازد. 

اما در كنار سوال اصلی، این دو پرسش ظاهرا ساده نیز قابل طرح است كه: چرا پس از انتقاد مستقیم رفسنجانی و تاكید او بر پایان دوره مدارا با دولت، هیچ یك از مطبوعات حامی رئیس‌جمهور، حاضر نشدند به دفاع جدی از دولت بپردازند و این دفاع به <روزنامه دولت> محول شد ؟ همچنین چرا هیچ <سخن>گو و نویسنده‌ای دست به قلم نبرد تا <سـخـنـگو>ی دولت مجبور شود دفاع از رئیس و همكاران خود را به عهده بگیرد؟ اگر سخنگوی دولت پاسخ مناسب و قانع‌كننده‌ای برای این دو پرسش بیابد احتمالا بسیاری از ابهامات برای او و همكارانش بـرطـرف خواهد شد و شاید آنها را به تجدیدنظر دربرخی گفتارها و رفتارها تشویق نماید. 

اما نكته اصلی كه در این مقاله به آن پرداخته می‌شود این است كه <اگر به ادعای برخی سران دولت نهم، ‌عبارات به كار رفته در انتقاد از این دولت، شامل حكم بی مروتی است، آغاز كننده بی مروتی در سال‌های اخیر ،‌چه كسانی بوده اند؟> پاسخگویی به این پرسش، با نگاهی گذرا به جراید سه سال گذشته امكان پذیر است. مردم فراموش نكرده‌اند كه چه كسی در نخستین ماههای فعالیت دولت نهم، ادعا كرد <كسانی در مراكز تصمیم گیری نظام، نفوذ كرده‌اند كه نگاه به آن طرف مرزها دارند.> این عبارت لابد برای همكاران آقای رئیس جمهور آشناست كه <در دو دهه گذشته، سیاست خارجی كشور دچار انفعـال بـوده اسـت.> 

ادعای نفـوذ ضـد انقلاب و سـوء اسـتـفاده‌كنندگان مالی در تنظیم و تصویب برنامه چهارم را چه كسی مطرح كرد؟ چه كسی گفت كه برخی احكام این برنامه، متناسب با منافع بعضی اطـرافـیـان مـسـئولان تنظیم شده است؟ در كدام تریبون و توسط كدام مقام عالی رتبه، ادعای نفوذ مافیا در مراكز نظارتی – بخوانید قوه قضائیه – مطرح شد؟ چه كسی این اتهام مسئولیت برانگیز را متوجه مجلس هفتم كرد كه مافیا بر قانون گذاری‌های آن اثر گذار است؟ كدام مقام عالیرتبه در سه سال گذشته تـلاش كـرده اسـت كه برخی مطبوعات منتقد را <نان خـور> كـسـانـی بـدانـد كـه به صورت غیرقانونی و غیرمشروع، وامهای كلان بانكی گرفته اند؟ رئیس كدام دولت، منتقدان خود در خصوص ادعای ترور در عراق را با عنوان <بلندگوی امریكا> نوازش كرد؟ در كدام دولت، مسئولان اجرائی تلاش كردند كه ضمن پاك دانستن خود، از جاخوش كردن مافیا در اركان قدرت سخن بگویند؟ در دوره مسئولیت كدام رئیس جمهور، نظریه تقریبا اجماعی در خصوص تفاوت تـورم واقـعـی بـا آمـارهای دولتی را <دروغ‌پردازی> دانستند؟ 

آقای الهام كه دولت نهم را مظهر عدالت نامیده و بعضی منتقدان را به <مروت> فراخوانده است آیا می تواند نشانه‌های دقیقی ارائه نماید كه <مروت پـیـشـگـی> هـمـكـاران خـود نسبت به مسئولان و سیاستمداران سابق را ثابت می‌كند؟ در دو سال اخیر، دهها و صدها پروژه بزرگ و كوچك در نقاط مختلف كشور به بهره‌ برداری رسیده است كه بسیاری از آنها، ریشه در فعالیت و برنامه‌ریزی دولت‌های قبلی داشته است. آقای الهام چند نمونه می‌تواند ارائه كند كه در هنگام افتتاح پروژه‌ها توسط دولتمردان فعلی، زحمات پیشینیان با رعایت <مروت> مورد اشاره قرار گرفته باشد؟ مسئولان دولت نهم در هنگام انتقاد از ضعف‌های دولتمردان و سیاستمداران قبلی، تا چه حد جانب <مروت> را پاس داشته‌اند كه امروز انتقاد رفسنجانی را تلویحاً <بی مروتی> می‌دانند؟ راستی آیا می‌توان انتقاد از برخی نابسامانی‌ها كه برخی از آنها با احــســاس عــمــومـی جـامـعـه تـطـابق كامل دارد را <بی مروتی> دانست و بی توجهی به آنها را عین مروت؟ حتی اگـر به كارگیری برخی عبارات برای انتقاد از عملكرد دولتمردان را <بی مروتی> بدانیم، نخستین كسانی كه <مروت> را زیر پا گذاشتند، چه كسانی بودند؟

الـبـتـه در پـاسـخ الـهـام به انتقادات هاشمی رفـسـنـجـانـی، یـك نـكـتـه جـالب نیز وجود دارد. سخنگوی دولت، اعلام رفسنجانی برای پایان مدارا با دولت را اعتراف به دشمنی‌با دولت دانسته و برای اثبات ادعای خود به این شعر اشاره كرده است كه ‌ ‌

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است‌ با دوستان مروت با دشمنان مدارا

آیا نشانه مروت آن است كه از میان متون متعدد ادبی و دینی كه در آن بر <مدارا > با مردم تاكید شده است، تنها به یك بیت شعر استناد كنیم و آن را نشانه دشمنی بدانیم؟ 


کد مطلب : 6360
ارسال اين مطلب به دوستان
ارسال اين مطلب به دوستان
دريافت فايل مطلب
دريافت فايل مطلب
نسخه قابل چاپ
نسخه قابل چاپ