«در آیندهای نه چندان دور در بین اسناد محرمانه دستگاههای جاسوسی خواهید یافت و خواهید خواند كه عوامل دشمن روی دانشگاههای ما چگونه كار می كردند. دشمن خیلی فعال است چون اهمیت دانشگاه را می داند. دانشگاه هم برای حال موثر است و هم برای آینده.» حضرت آیتالله خامنهای
بازخوانی اتفاقات اخیر در برخی دانشگاههای كشور از جمله لرستان، سهند تبریز، تربیت معلم تهران و زنجان از طراحی سناریویی خطرناك برای بحرانی كردن فضای دانشگاهها حكایت دارد.
مرور وقایع اخیر در دانشگاههای مهم و تأثیرگذار كشور و نحوه شكل گیری ناآرامیها در این دانشگاهها نشان می دهد كه پروژهای كاملاً طراحی شده و دقیق از سوی برخی جریانهای افراطی خارج از دانشگاه در حال شكل گیری است كه مشخصه و وجه تمایز آن، سوءاستفاده از مطالبات صنفی و غیرسیاسی به منظور همراه كردن قاطبه دانشجویان با برنامههای اعتراضی و در نهایت پیگیری خواستهها و اهداف سیاسی افراطیون در بستر مطالبات صنفی دانشجویی است.
حوادث دو ماه قبل كوی دانشگاه تهران كه به بهانه مشكلات صنفی- رفاهی صورت گرفت و به اعتراضات قومی و تجزیه طلبانه كشیده شد، وقایع دانشگاه تربیت معلم تهران كه از اعتراض به كیفیت نامطلوب غذا آغاز شد و به یك برنامه اعتراضی سیاسی- قومیتی تبدیل گردید و قضیه اخیر دانشگاه زنجان كه با طراحی توطئهای پلید و طی اقدام غیراخلاقی معاون دانشجویی آن دانشگاه و تبدیل صحنه اعتراض دانشجویان به اقدام زشت معاون مذكور آغاز و به موضوعی برای انتقام گیری برخی تشكلهای غیرقانونی و طرح خواسته گروههای ضدانقلابی منتهی شد، همه در راستای این پروژه قابل تعریف می باشد.
در واقع «هسته بحران ساز دانشگاه» كه تا پیش از این با سر دادن شعارهای كاملاً سیاسی- آنهم از نوع افراطی و ساختارشكنانه- سعی در همراه كردن عموم دانشجویان داشت، به خوبی پی برده است كه دیگر حنای افراطی گری شان نزد جامعه دانشجویی كشور رنگی نداشته و دانشجویان تمایلی به همراه شدن با این جریان را ندارند.
از این رو جریانهای ساختارشكن بیرونی با یك چرخش تاكتیكی تلاش دارند تا اهداف ضدانقلابی خود را در بستر مطالبات صنفی كه از حقوق واضح و روشن دانشجویان است، پیگیری كنند هر چند كه شواهد متعددی نیز می توان ارائه نمود كه افراطیون در ایجاد اختلال در امور معیشتی دانشگاه و ایجاد اعتراضات صنفی نیز سهم قابل توجهی داشته اند كه در اینجا دو نمونه اغتشاشات دانشگاه تربیت معلم تهران و دانشگاه زنجان را مرور می نماییم.
1. ناآرامیهای دانشگاه تربیت معلم تهران- كه هفته دوم خرداد جاری صورت پذیرفت و اهدافی تجزیه طلبانه را دنبال می كرد- از آنجا آغاز شد كه روز پنجشنبه 87.3.9 بعد از نماز مغرب و عشاء، پیمانكار تغذیه دانشگاه برخلاف رویه اعلام شده در برنامه غذایی دانشجویان به توزیع خوراك ماكارونی با كیفیت بسیار نامطبوع- به عنوان شام دانشجویان- اقدام نموده و زمینه اعتراض یك گروه 40 نفره كه غالباً از افراطیون تحكیمی هستند را فراهم آورد! برخی اخبار موثق حكایت از آن دارد كه پخت این غذای بی كیفیت اصلاً تصادفی نبوده و پیمانكار تغذیه دانشگاه كه برحسب اتفاق(!) خود نیز به همان جریان تعلق دارد، با هماهنگی قبلی به پخت غذایی خارج از برنامه معمول غذایی دانشگاه اقدام كرده است و جالب آنكه افراطیون تحكیمی دانشگاه تربیت معلم نیز پس از اعتصاب غذا و چیدن سینیهای غذای خود بر روی زمین تنها مطالبهای را كه هیچ گاه مطرح نكردند درخواست عزل و یا حتی توبیخ پیمانكار بود و این در حالی است كه اصل بهانه تحصن، كیفیت نامطلوب غذا بوده است!
در خصوص اقدامات آشوبگران دانشگاه تربیت معلم تهران چند نكته قابل تأمل می تواند اهداف تجزیه طلبانه آنها را كه با لفاف صنفی پوشیده شده بود آشكار نماید:
اول آنكه چرا از همان ابتدا متحصنین اعلام كردند كه حاضر به هیچ نوع گفتگو و مذاكره نیستند؟ با این كه معمولاً متحصنینی كه مطالبات و خواستههای صنفی دارند به دنبال مذاكره برای حل مشكلات خود هستند؟
ثانیاً چرا متحصنین مباحث آموزشی را دنبال كرده و با تعطیلی امتحانات خواستار بركناری معاون آموزشی دانشگاه می شدند حال آنكه طبیعی بود برای پیگیری مطالبات خود،اعترضات اولیه را به سمت مسئولین اداره رفاه و پیمانكار جهت دهی می نمودند حال آنكه در نخستین گام مدیر تازه نصب شده امور فرهنگی دانشگاه آماج حملات متحصنین قرار گرفت!
جالب تر اینكه نوع عمل و رفتار متحصنین دانشگاه تربیت معلم از همان لحظه ابتدایی بسیار حساب شده و دقیق بوده است كه با توجه به وضعیت تشكیلاتی و از هم پاشیدگی نیروهای تحكیم در دانشگاه تربیت معلم چه از لحاظ كیفی و چه از لحاظ كمی، این سازماندهی از توان آنها به تنهایی خارج بوده و نشان از این واقعیت داشت كه سركردگان تحصن از خارج دانشگاه هدایت می شدند شاهد آنكه در روز پایانی تحصن و در زمانی كه ارتباطات تلفنهای سیار و شبكه اینترنتی دانشگاه دچار اختلال گردید، متحصنین به دلیل قطع ارتباط خود با جریانهای خارجی، به شدت دستپاچه و سردرگم شدند و نمی دانستند كه چگونه باید تصمیم بگیرند! و این آشفتگی را در میان خود بروز داده بودند. این در حالی است كه برخی اخبار موثق ارتباط یك عامل خارجی مقیم آمستردام هلند با برخی از متحصنین را تائید كرده است.
2. غائله دانشگاه زنجان هم از آنجا آغاز شد كه عصر روز شنبه 87.3.25 فیلمی از طریق بلوتوث، در سطح دانشگاه زنجان و خوابگاههای این دانشگاه پخش شد. در این فیلم تعدادی از اعضاء تشكل منحل شده وابسته به دفتر تحكیم، بصورت ناگهانی وارد اتاق معاون دانشجویی دانشگاه شده و مشاهده می شود كه وی به همراه دانشجوی دختری كه روسری بر سر ندارد در اتاق به سر می برد. در پی انتشار این فیلم كه در همان ساعات اولیه به طرزی مشكوك و با سرعتی عجیب در برخی سایتهای اینترنتی به نمایش درآمد، دانشجویان با تجمع در خوابگاه پسران خواستار استعفای هیئت رئیسه دانشگاه و تعطیلی امتحانات شدند.
حادثه دانشگاه زنجان و نحوه رفتار افراطیون تحكیمی كه عملاً نقش بازوی اجرایی جریانهای ساختارشكن افراطی خارج از دانشگاه را ایفا نمودند سؤالات متعددی را در ذهن دانشجویان و تحلیلگران این رویداد ایجاد كرد؛
اول آنكه آیا افراطیون تحكیمی از حضور دختر دانشجو در اتاق معاون دانشجویی باخبر بوده اند؟ اگر پاسخ منفی است، آنها چگونه حضور دستجمعی خود را در آن لحظه در محل اتاق معاون دانشجویی توجیه می كنند؟ مخصوصاً آن كه حضور دستجمعی آنها بلافاصله بعد از ورود دختر دانشجو به اتاق معاون مربوطه بوده است!
اگر هم آنها از این ماجرا باخبر بوده اند چگونه به مراجع رسمی از قبیل حراست یا شخص رئیس دانشگاه خبر نداده اند؟ آیا هدف آنها بهره برداری سیاسی از این ماجرا نبوده است؟
افراطیون تحكیمی دانشگاه زنجان انتشار سریع این فیلم در اینترنت و برخی سایتهای ضدانقلاب را چگونه توجیه می كنند؟ آیا بین اصل ماجرا (اقدام غیراخلاقی معاون دانشگاه) و خواستههای سیاسی متحصنین از قبیل لغو حكم انحلال انجمن، لغو كلیه احكام انضباطی و... هیچ سنخیتی وجود دارد؟ آیا مطرح كردن این نكته كه «ما تا 10 تیر صبر خواهیم كرد و چنانچه رئیس دانشگاه عزل نشود دوباره تجمع خواهیم كرد(!)» از طراحی سناریوی آشوب جدید خبر نمی دهد؟
بله، اكنون دشمن به مطالبات صنفی دانشجویان با چشم طمع می نگرد و در این میان بیشترین جفا به دانشجویانی می شود كه با نیت صادقانه خواستار پیگیری مطالبات به حق خود هستند اما در جریان غوغاسالاری و اقدامات ساختارشكنانه افراطیون، مطالبات اصلی آنها به فراموشی سپرده می شود.
جا دارد مدیران آموزش عالی كشور با رصد مداوم نیازهای معیشتی، آموزشی و صنفی دانشجویان امكان دستیابی نسل جوان دانشگاهیمان را به حقوق صنفی و آموزشی خود فراهم نموده تا ضمن آن بستر تحركات و سوءاستفاده ضدانقلاب و دشمن در دانشگاه خشكیده شود و مخصوصاً نباید از بهانه دادنهای عمدی و عوامل آن غافل بود.
نویسنده: عبدالرضا داوری
کد مطلب : 4697
