اي كاش يك نفر پيدا ميشد و براي ما توضيح ميداد كه چرا به محض هر عدم موفقيتي، متوليان اصلي آن دنبال مقصراني غير از خود ميگردند و وقتي هيچ مستمسك موجودي در زمان حال نمييابند، سراغ ازمنه قديم رفته و مشكلات فعلي را برگردن پيشينيان مياندازند؟ جالب اينجاست كه در اين جوالدوز زدن به گذشتگان، سوزن كه سهل است حتي يك خارگل هم به خود روا نميدارند و طوري وانمود ميكنند كه گويا اصلا و ابدا هيچ تقصيري متوجه آنها نيست!
اين مورد كه هميشه موفقيتهاي كلان حاصل برنامهريزيهاي صحيح و اجراي صحيحتر آنها در بازههاي بزرگ زماني است، اصلا غير قابل انكار نيست و در ورزش هم به صورت پررنگتر آن هم با نتايج معلوم، مصداق دارد. ولي وقتي در مورد ناكامي ورزش ايران در المپيك پكن، يكي از متوليان ميگويد»تنها 3 سال از تصدي دولت جديد، بر خرابههاي ورزش برجاي مانده از دوره قبل ميگذرد» احساس عجيبي به انسان دست ميدهد.
همين جا تاكيد داشته باشيم كه اين مقال به هيچ عنوان ربطي به سياست ندارد چون تمام دولتهاي خدمتگزار كه با راي قاطع مردم انتخاب ميشوند، مورد احترام ما هستند، ولي به نظر ميرسد عنوان كردن »خرابه ورزش» به دورههاي گذشته كمال بيانصافي باشد. توجه داشته باشيم كه ما در المپيك 96 آتلانتا صاحب يك طلا، يك نقره و يك برنز شديم، در سيدني 2000 بهترين نتيجه خود در تاريخ المپيك را با 3 طلا و يك برنز كسب كرديم و در آتن 2004 هم با 2 طلا، 2 نقره و 2 برنز پرمدالترين المپيك خود را پس از 1952 هلسينكي تجربه كرديم و البته در هلسينكي رنگ طلا به خود نديديم.
اگر محصولات خرابه مورد اشاره همين است، بايد گفت: »خرابهاي چنانم آرزوست» در عين حال نميدانيم وقتي متولي مورد نظر از عنوان »خرابههاي ورزش» استفاده ميكند، چرا نميگويد همين 2 مدالي كه مانع آبروريزي و افتضاح در پكن شد، از بازماندههاي همان خرابههاي قديمي به دست آمده است؟ آيا غير از اين است كه هادي ساعي با يك دهه حضور در سطح اول تكواندوي ايران و جهان مدال دوره گذشته خود را تكرار كرد؟ نكند ميخواهند مدعي شوند مراد محمدي 28 ساله كه 3 سال پيش طلاي جهان را گرفته، محصول 3 سال مديريت جديد بر ورزش ايران است؟
آقايان لطفا فرافكني نكنيد و چنين بر اسلاف خود نتازيد. به خاطر اين ناكامي كسي را حبس يا تبعيد نخواهند كرد، اي كاش يكبار هم كه شده بنشينيد و در دادگاهي كه ميزان آن عدالت، وجدان و انصاف است، عملكرد خود را به بوته نقد بگذاريد، باشد كه در اين ميان اشتباهات فكري و عملي تصحيح و چراغ روشني براي ادامه راه حاصل شود.
با تفكر «هر مقصري غير از ما» ورزش ايران راهي نخواهد يافت و شايد آيندگان در مورد شما به جاي خرابه از واژههاي ثقيلتري استفاده كنند.
آرش رستمنمدي
کد مطلب : 6514
