تهران امروز ميزبان نشست وزراي خارجه جنبش عدم تعهد <نم> ميباشد. جنبش عدم تعهد كه در سال 1955 اولين اجلاس خود را در اندونزي برگزار كرد در حالي پانزدهمين اجلاس وزراي خارجه خود رادر تهران برگزار ميكند كه امروز بيش از 100 عضو دارد كه با تكيه بر اتحاد آنها ميتواند تاثيرات بسياري بر عرصه بين الملل داشته باشد. تحكيم مناسبات ميان اعضا و در نهايت نشست تهران از چند منظر قابل اهميت است.
1- با توجه به حضور بيش از 100 كشور در جمع اعضاي جنبش عدم تعهد، تعاملات و گرايشات اين كشورها به توسعه مناسبات ميتواند راهكاري باشد براي اولا توسعه و پيشرفت اين كشورها كه آنها را در مسير سازندگي و اصلاح ساختاري در مسير توسعه پايدار قرار ميدهد. ثانيا اين تعاملات ميتواند راهكاري براي برقراري صلح و امنيت بين الملل بر اساس اصل تعامل و همكاريهاي مشترك باشد.
2-جنبش عدم تعهد كه مجموعهاي از كشورهاي آزاديخواه با هدف مقابله با امپرياليسم است، ميتواند به مولفهاي بزرگ در معادلات جهاني مبدل گردد كه نه تنها تحقق بخش اهداف اعضا، بلكه بازيگري در برابر قدرتهاي بزرگ باشد. اين جنبش در سالهاي اخير نشان داده كه ميتواند به سدي در برابر امپرياليسم مبدل گردد كه تحقق بخش خواستههاي تمام ملتهاي جهان است. عملكردهاي مثبت اين جنبش در پرونده هستهاي ايران كه بسياري از توطئههاي غرب را خنثي ساخته ،خود مهر تاييدي بر اين نقش است. اين جنبش با به دست آوردن كرسي دائم در شوراي امنيت ميتواند به عنوان بازيگري مهم در معادلات جهاني ايفاي نقش نمايد.
3-نكته سوم در اجلاس نم، برگزاري آن در تهران است . در حالي كه غرب تلاش دارد تا ايران را منزوي نشان دهد، حضور بيش از 100 كشور و دهها سازمان بين المللي در تهران ،خود اعترافي آشكار بر نقش منطقهاي و جهاني ايران است كه خنثي كننده سياست انزواي ايران است. اين نشست نشانگر رويكرد جهاني به همگرايي به ايران وپذيرش حضور آن در معادلات جهاني است كه مسلما تاثير بسياري در آينده سياست خارجي ايران بويژه در قبال پرونده هسته اي خواهد داشت.
در نهايت اجلاس نم را ميتوان تحركي از سوي كشورهاي استقلال طلب و آزادي خواه براي مقابله باقدرتهاي بزرگ و گامي براي توسعه جهاني دانست كه با محوريت نقش ايران برگزار ميگردد. با توجه به تحولات جهاني اكنون جا دارد كه اصلاحاتي در ساختار قدرت جهاني ايجاد گردد و نهادي چون نم با بيش از100 عضو به بازيگري بزرگ مبدل شود كه داشتن كرسي دائم در شوراي امنيت براي اين نهاد را الزام آور ميسازد هرچند كه قدرتهاي بزرگ به شدت با آن مخالفت ميكنند.
فرامرز اصغري
کد مطلب : 5525