بحران اتمی؛ تبلیغ در داخل یا تلاش در خارج؟
حمید فروزنده
5 اسفند 1386 ساعت 0:35
خلاصه: در شرایطی که کشورهای قدرتمند غرب و شرق یعنی گروه 1+5 تصویب سومین قطعنامه تحریم ایران را در دستور کار خود قرار دادهاند؛ غفلت از تحولات بیرونی و تمرکز تبلیغاتی در داخل برنامه های آنان را تغییر نخواهد کرد. ایران در آستانه تشدید تحریمهای غیرمنصفانه شورای امنیت قرار دارد. تکرار شعار «ما بردیم ما بردیم» چیزی از اصل ماجرا کم نخواهد کرد. درست است که این گزارش یک پیروزی حقوقی برای ایران است، اما ابعاد دیگری نیز دارد که غفلت از آن به ضرر منافع ملی و آینده نظام خواهد بود.
شهابنیوز ـ گزارش اخیر محمد البرادعی مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی سندی بر صلحآمیز بودن فعالیتهای هستهای ایران و نشانهای از نادرستی اتهامات غرب به جمهوری اسلامی است. این گزارش به روشنی اثبات می کند که از دیدگاه دیدبان هستهای سازمان ملل، تمامی اتهاماتی که در زمینه نیات و اهداف هستهای ایران مطرح میشود، غیرواقعی و سیاسی است و جمهوری اسلامی همکاریهای گستردهای را در ماههای اخیر با آژانس انجام داده است. همکاریهایی که بخشی از آن در تمام 5 سال گذشته بیسابقه بوده و هیچ معنایی جز حسن نیت تهران و هوشمندی جمهوری اسلامی ندارد. بایستی قبول کرد که این گزارش یک پیروزی حقوقی برای ایران است. مخصوصاً آن که بر اساس مدالیته، موفقیت تهران در پاسخگویی به سئوالات آژانس را اعلام میکند.
با این حال، واقعیت مهم دیگری نیز وجود دارد که آن «دوپهلو» بودن گزارش و همچنین برخی نکات منفی آن علیه ایران است. واقعیت این است که این گزارش زمینه تفسیر به رای تمام گروهها را فراهم میکند و بهانههای مهمی را نیز برای مخالفان جمهوری اسلامی که درصدد تصویب یک قطعنامه غیرمنصفانه دیگر در شورای امنیت هستند، فراهم میسازد.
البرادعی بر بی جواب ماندن یک سئوال اصلی آژانس و ادامه بعضی از شبهات پیرامون ماهیت برنامههای اتمی ایران تاکید ورزیده و مدعی شده است که همکاریهای تهران با بازرسان در برخی زمینهها کافی نبوده است. مهمتر از همه این است که گزارش جدید آژانس مدعی میشود ایران هنوز نیازمند «اعتمادسازی» است و آژانس قادر نیست «نبود مواد یا فعالیتهای اظهارنشده» (پنهانی) در ایران را تایید کند. از آن مهمتر؛ تاکید البرادعی بر عبارت «برنامه تحقیقاتی تسلیحاتی ایران» است که القا میکند ایران حداقل یک برنامه تحقیقاتی برای ساخت بمب اتمی داشته است. رویکرد زیرکانهای که تبعات سیاسی مهمی را برای ایران در پی خواهد داشت.
علاوه بر موارد فوق، البرادعی خواستار اجرای تمام قطعنامههای شورای حکام و شورای امنیت توسط جمهوری اسلامی شده که «تعلیق غنیسازی» یکی از این خواستههاست. و چند مورد دیگر...
این نوشتار در پی نقد و تحلیل گزارش جدید محمد البرادعی و تشریح نقاط مثبت و منفی آن نیست. چرا که نقد حقوقی این گزارش در فضایی که اکنون در داخل و خارج ایران وجود دارد؛ غیر ممکن است.
با این حال، تبلیغاتی که طی دو روز اخیر صورت گرفته و نکات منفی گزارش و مدعیات غیرمنصفانه البرادعی درباره برنامههای صلحآمیز کشورمان را به حاشیه رانده؛ این سئوال کلیدی را مطرح میکند که مگر طرف بیرونی مناقشه هستهای ایران افکار عمومی داخلی است که چنین تبلیغاتی تدارک دیده شده است؟!
به نظر میرسد که دولت نهم مخصوصاً حلقه مشاوران تبلیغاتی دکتر احمدینژاد دچار یک اشتباه کلیدی شدهاند. افکار عمومی داخلی کاملاً در زمینه اهمیت برخورداری کشور از انرژی هستهای توجیه است و هیچ اختلاف نظری میان افکار عمومی و نظام در زمینه انرژی هستهای وجود ندارد. مردم ایران بارها حمایت خود را از ایستادگی منطقی و هوشمندانه در مقابل درخواستهای غیرمنطقی آمریکا نشان دادهاند و اثبات کردهاند که از راهبرد کلی نظام برای هستهای شدن کشور که همواره توسط رهبری معظم انقلاب تدوین شده حمایت میکنند. بنابراین، طرف اصلی مناقشه هستهای ایران نه افکارعمومی داخلی که کشورهای قدرتمند غربی و افکار عمومی آمریکا و اروپاست که تحت تاثیر رسانههای غربی قرار دارند. با این وصف؛ در حالی که تمام توان سیاسی، دیپلماتیک و تبلیغاتی کشور بایستی معطوف به بیرون از مرزها برای مواجهه با قدرتهای غربی باشد، تمرکز این توان در داخل با چه هدفی صورت میگیرد؟
یک بار دیگر تاکید میکنم که طرف اصلی در منازعه هستهای ایران با غرب؛ کشورها و افکار عمومی مغرب زمین است. افکار عمومی داخلی آشکارا با راهبردهای اصلی نظام در زمینه انرژی هستهای هماهنگ است و نیازی به پروژههای تبلیغاتی ندارد. بیتوجهی به تحولات بیرونی و تمرکز در داخل آن هم در بحران و پروندهای که طرف اصلی آن کشورهای غربی است، هر چند که ممکن است دستاوردهایی را برای دولت نهم در آستانه انتخابات مجلس به همراه داشته باشد اما منافع ملی را به خطر میاندازد.
در شرایطی که کشورهای قدرتمند غرب و شرق یعنی گروه 1+5 تصویب سومین قطعنامه تحریم ایران را در دستور کار خود قرار دادهاند؛ غفلت از تحولات بیرونی و تمرکز تبلیغاتی در داخل برنامه های آنان را تغییر نخواهد کرد. ایران در آستانه تشدید تحریمهای غیرمنصفانه شورای امنیت قرار دارد. تکرار شعار «ما بردیم ما بردیم» چیزی از اصل ماجرا کم نخواهد کرد. درست است که این گزارش یک پیروزی حقوقی برای ایران است، اما ابعاد دیگری نیز دارد که غفلت از آن به ضرر منافع ملی و آینده نظام خواهد بود. آقای احمدینژاد بایستی در این شرایط بخش اصلی انرژی خود را به مواجهه با تحرکات بیرون از مرزها اختصاص دهند، نه هیچ چیز دیگری.
