نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » برگزيده از رسانه ها » داخلی

سال سختی‌ها! [مجتبی واحدی]

سرمقاله‌آفتاب‌یزد-23 اردیبهشت87

23 ارديبهشت 1387 ساعت 7:20

آغاز سال 87 از لحاظ شرایط اقتصادی در داخل كشور، تفاوت زیادی با سال 86 نداشت، در عین حال به وجود آمدن موج ناپایدار و گذرای گرانی در بعضی كشورها، تاثیر خود را بسیار بیشتر از آنچه انتظار می‌رفت بر معیشت ایرانیان آشكار ساخت. اما بسیاری از اصولگرایان حاكم، نه تنها حاضر نبودند احتمال به وجود آمدن سختی‌های بیشتر در سال جدید را بپذیرند، بلكه ابراز شادمانی بیش از حد از تسلط بر مجلس هشتم – و نه پیروزی در انتخابات مجلس– نشان می‌داد كه اصولگرایان، سالی مطلوب را در پیش رو دارنـد.

عنـاصـر بانفوذ مجلس هفتم، به دست آوردن اكثریت كرسی‌های مجلس هشتم را نشانه ابراز اعتماد مردم به جناح اكثریت مجلس فعلی دانستند و مشاور رئیس جمهور هم مدعی شد كه رای مردم در انتخابات اخیر دلیلی بر تایید سیاست‌های جاری دولت است. حتی اگر این ادعاها مطرح نمی‌شد توجه به تركیب كسانی كه لیست‌های انتخاباتی اصولگرایان را نهایی كردند كافی بود تا هر كس بداند مجلس هشتم تحت تسلط كسانی اسـت كـه دیـدگاههای آنها فصل مشترك مواضع تصمیم‌گیران اصلی دولت نهم و برنامه‌ریزان واقعی مجلس هفتم می‌باشد.

حضور مشاور رئیس‌جمهور در تركیب گروه 6+5 و برگزاری نشست اصولگرایان مجلس هشتم با احمدی‌نژاد نشان داد كه هم پیگیری مــراحـل قبـل از انتخـابـات در همـاهنگـی كـامـل بـا همـراهـان رئیس‌جمهور انجام شده و هم برنامه‌ریزی‌های اصولگرایان در مجلس هشتم به نحوی است كه احمدی‌نژاد از آن <ناراضی> نخواهد بود.

از سوی دیگر، رئیس جمهور در تداوم اظهارنظرهای پیشین خـود، باز هم درخصوص به سنگ خوردن تیر دشمنان ایراندر عرصه‌های جهانی سخن گفته و همكاران او آمارهای متعدد از توسعه روابط اقتصادی ایران با سایر كشورها و اشتیاق خارجی‌ها بـرای آوردن سـرمـایه‌های كلان خود به ایران ارائه می‌نمایند. روند شتابنده اعطای وام و كمك به سایر كشورها نیز نشان می دهد كه دولت از لحاظ تامین منابع مالی برای پیگیری اهداف خود، هیچگونه احساس كمبودی ندارد . احساس آسودگی سران دولت نهم از عدم وجود مشكل برای انجام وظایف خود، تاكنون در حدی بوده است كه رئیس جمهور بارها بر لزوم عبور سریع از معضلات داخلی برای انجام وظایف جهانی سخن گفته و سخنگوی او نیز دیگران را ملامت می كند كه < چرا دولت را آنقدر كوچك می شمارند كه به جای برنامه ریزی برای حل مشكلات جهانی، حل معضل گوجه فرنگی هموطنان را از دولت نهم طلب می كنند؟ > ‌ ‌

آنچه در بالا آمد نشان می داد كه برای نتیجه بخشی برنامه ریزی های داخلی و خارجی دولت نهم، همه مقتضیات فراهم است و هیچ مانعی موجود نیست . البته این ادعا با احساس مردم از افزایش روزافزون مشكلات تطابق نداشت اما رضایت مشاوران نزدیك رئیس جمهور از تركیب مجلس هشتم و سخنان همراه با اعتماد به نفس رئیس جمهور و تاكید او بر حل مشكلات جهانی پس از رفع سریع مشكلات داخلی، این امید را برای بسیاری از اقشار محروم جامعه ایجاد كرد كه می توانند به امید كاهش مشكلات خود باشند و یا حداقل <عدم افزایش مشكلات> را به انتظار بنشینند .

در اوج این امیدواری‌ها، نامه احمدی نژاد به الهام، بسیاری از گمانه زنی های خوش بینانه را بر هم زد. رئیس جمهور در پاسخ به استعفای ماه گذشته الهام، یادآوری كرد كه <امسال، سال سخت تری است> او برای اثبات این مدعای خود به <هجوم خودخواهی ها و قدرت طلبی ها و مانع تراشی ها> اشاره كرده است. ‌ ‌

البته نگارنده نیز معتقد است كه سال 87، <سال سختی‌ها> برای دولت است. زیرا از یك سو دولت بر پیگیری روش‌های پیشین خود اصرار دارد و از سوی دیگر، برخی رودربایستی ها با دولت‌ جای خود را به انتقادات صریح و عریان داده است كه این بار به جای اصلاح‌طلبان، توسط سرشناس‌ترین عناصر جناح محافظه‌كار و اصولگرایان بیان می شود. همچنین به نظر می‌رسد عدم كارایی بـرخـی بـرنـامـه‌ریزی‌ها و مطمئن شدن دولتمردان نسبت به پیامدهای منفی بخشی از سیاست‌گذاریهای داخلی و خارجی دولت نهم، شرایطی را در برابر دولتمردان قرار داده است كه گاه آنها را به واكنش‌های عصبی و بی سابقه وادار می‌كند.

حملات منحصر به فرد بعضی از نزدیكان رئیس جمهور به دانش جعفری به خاطر انـتقادهای مودبانه اما قاطع او از برنامه‌های اقتصادی دولت، نخستین نمونه از واكنش‌های عصبی نزدیكان و حامیان دولت در سال 87‌ بود. آنچه در نامه احمدی‌نژاد به الهام آمده است را نیز می‌توان دلیلی واضح بر آن دانست كه دولت، پیشا‌پیش از همراهی بسیاری از نهادها – حتی مجلسی كه نقش حامیان رئیس جمهور در تشكیل آن، غیرقابل تردید است – ناامید شده است و این ناامیدی را در قالب پیش بینی <كارشكنی‌ها و هجوم خودخواهی‌ها و قدرت‌طلبی‌ها در برابر دولت عشق و مهرورزی> بیان كرده است.

رئیس جمهور این سخنان را در پاسخ به استعفای الهام مطرح نــمـــوده و علـــت اصلـــی اســتــعــفـــای الــهـــام نـیــز اعـتــراض به مصوبه مجلس برای ممنوعیت تصدی چند شغل توسط اعضای شورای نگهبان و نحوه انعكاس آن در صدا و سیما بود. رئیس جمهور به الهام بشارت داده است كه باید منتظرافزایش بی انصافی‌ها و فشارها باشد. در واقع توجه به متن استعفای الهام و عبارات به كار رفته در پاسخ رئیس جمهور نشان می‌دهد كه این بار،‌فشارها نه از ناحیه<وام گیرندگان قلدر است كه اقساط را پس نمی‌دهند> و نه از جانب <كسانی كه از كنار استخرهای شمال شهر، ‌علیه برنامه‌های اقتصادی دولت توطئه می‌كنند> و نه حتی از جانب وزیـر مـعـزول دارایی كه به ادعای حامیان رئیس جمهور، در برنامه‌های عدالت محورانه دولت نهم، اخلال می‌كرده است.

بلكه رئیس جمهور سال سختی را برای دولت پیش‌بینی كرده است زیرا معتقد است نمونه‌های دیگری از آنچه استعفای الهام را به دنبال داشته است – یك مصوبه مجلس – در برابر دولت قرار خـواهـد گـرفـت. آیـا ایـن پیش‌بینی، جز به معنای ناامیدیرئیس جمهور از همراهی سایر نهادهای حكومتی با برنامه‌های ویژه اوست و این عدم همراهی، آیا مفهومی جز قانع نشدن اصولگرایان مسلط بر سایر اركان حكومت نسبت به كارآمدی بسیاری از برنامه‌های دولت است؟

‌پس رئیس جمهور حق دارد كه مواجهه با سالی سخت را برای خود و حلقه مشاوران نزدیك خویش پیش‌بینی كند. قاعدتا او تصمیمی به تغییر در روش‌‌های خود ندارد. اصولگرایانی هم كه اخیرا انتقادات خود به دولت را علنی كرده‌اند، بعید است حاضر به عقب‌نشینی از اعتراض‌های فزاینده خویش باشند. در این میان تنها می توان به این امید نشست كه <سال سختی‌ها برای دولت عشق و مهرورزی> شرایطی ایجاد نكند كه مسئولان دولت نهم حتی از حل معضل گوجه فرنگی هم اظهار ناامیدی كنند!