19 ارديبهشت 1387 ساعت 7:49
حفظ شئون و جايگاه فقيه [آيتالله هاشم هاشم زاده هريسی] سرمقاله صدایعدالت-۱۹ اردیبهشت۸۷ |
درباره آن چه که چند روز گذشته در مورد يادداشت يک روزنامه درباره يک مرجع تقليد اتفاق افتاد قصد ندارم در مقام پاسخگويي يا دفاع از کسي باشم منهاي اين موضوع داراي نظرات شخصي خود هستم که آنها را بيان مي کنم.
اين موضوع که آيا در زمان غيبت حدود قابل اجرا است يا نه يک بحث فقهي است که در ميان مجتهدان، علما، فقها و طرفداران و مخالفاني دارد. به طور مثال نظر بسياري از بزرگان بر اين است که در زمان غيبت اجراي حدود تعطيل بردار نيست و نظر برخي ديگر بزرگان خلاف اين است.
بايد توجه کرد که اين موضوع فارغ از طرفداران و مخالفانش يا خوب و بد بودنش يک مساله فقهي است و هر کس مي تواند به آن اعتقاد داشته يا نداشته باشد و مي توان آن را نقد فقهي کرد. در نقد به اين مساله بايد توجه داشت که نقد اين راي نيز بايد فقهي باشد و مجتهدان و فقها با تاکيد بر آرا و تحصيلات خويش مي توانند به نقد آن اقدام و آن را رد يا قبول کنند.
اگر مجتهدي معتقد باشد که در زمان غيبت حدود قابل اجرا نيست اين به معناي پذيرش سکولاريسم و به اين معنا نيست که اسلام در مسائل اجتماعي و سياسي حق ورود ندارد و بالتبع داراي احکام اجتماعي سياسي نيست.
فقيهي مي تواند به مساله عدم اجراي حدود در زمان غيبت قائل باشد اما معتقد باشد که اسلام در حوزه اجتماعي داراي برنامه است و مثلا بايد حدود را به صورت تعزيرات اجرا کرد. به اين معنا پذيرش اين حکم توسط يک فقيه با سکولاريسم ملازمه اي ندارد.
نکته مهم ديگر در اين باره حفظ شئون و جايگاه يک فقيه است که بايد به طور جدي رعايت شود. حتي اگر مطلبي از سوي يک فقيه در حوزه مطرح شد طلاب و سايرين حق برخورد نامطلوب با آن را ندارند. اين به معناي گرفتن حق نقد از ديگران نيست بلکه مجتهدان و فقها مي توانند با استناد به آراي خود اين نظر را نقد کنند. شان يک فقيه همين است که آرا و نظرات خود را اعلام کند و ساير فقها وارد نقد آن شوند و از تبادل نظرات آرا نتايج مقبول پديد آيد.
در اين ميان کسي حق ندارد که آراي يک مرجع را با استناد به مواردي غيرفقهي نقد کند. البته شايد عده اي يک مرجع را به مرجعيت قبول نکنند اما اگر عده اي از مردم آن فرد را به عنوان مرجع بپذيرند براي شان مرجعيت آن فقيه کفايت مي کند.
کد مطلب : 3122
