جمله اول: «متاسفانه در دو و سه سال گذشته به اندازه این زمان در راستای سند چشمانداز حركت نكرده، بلكه عقبتر رفتهایم و باید در 17 سال آینده، با سرعت بیشتری حركت كنیم».
جمله دوم: «امروز هم ملت ایران خوشبخت است و هر روز بر خوشحالی و خوشبختی آنها افزوده میشود».
جمله اول را هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس خبرگان رهبری و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و جمله دوم را محمود احمدینژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران بر زبان جاری كرده است.
تفاوت زمان طرح این جملات چند ماه یا چند سال نیست بلكه به فاصله 24 ساعت طرح شدهاند. حال باید پرسید به راستی در ایران امروز چه خبر است؟ آیا ما حقیقتا در 3 سال گذشته درجا زده و یا حتی عقب رفتهایم، یا اینكه آنقدر خوشبخت هستیم كه ملتهای دیگر به این همه سروری، سعادت و پیشرفت ما غبطه میخورند؟
در این مجال نمیخواهیم ارزیابی ارزشی و داوری نهایی درباره سخنان برشمردهشده داشته باشیم زیرا اموری اینچنینی نسبی بوده و هر سخنرانی با فلسفه ذهنی و جهانبینی خاص خود به طرح دیدگاههای خویش میپردازد. آقای هاشمی كه یكی از معماران انقلاب اسلامی و از نزدیكترین یاران امام راحل بوده معتقد است در این سه سال كشور به عقب رفته و با سند چشمانداز بیستساله فاصله گرفته است؛ بهگونهای كه باید در 17 سال باقیمانده جور این سه سال را كشید. حال باید با این تحلیل پرسید، چنانچه احمدینژاد در دور دوم ریاست جمهوری نیز بر كرسی قدرت جلوس نماید، آیا باید به جای ذكر 3 سال عقب رفت، از عدد 8 استفاده كرد؟
جمله دوم را هم محمود احمدینژاد رئیسجمهوری اسلامی ایران طرح كرده است، كسی كه در دور دوم انتخابات نهم به قدرت رسیده است. او جهان را به كام، روزگار را سعید و طالع مردم ایران را بختیار میبیند. همه چیز خوب است و ایام به كام.
اما افكار عمومی از خود میپرسند، نمیتوان انتظار داشت در یك سیستم سیاسی كه قواعد خاص خود را نیز دارا است، تفاوت دیدگاه تا این حد متنافر و بعید باشد. یعنی آنكه اتفاقی در حال روی دادن است.
گوینده جمله اول چه در مبارزه، چه در مدیریت و چه در تجربه با گوینده جمله دوم قابل قیاس نیست یعنی آنكه باید نگرانی را جدی انگاشت. حداقل آن است كه دولت نهم باید به این دست دغدغهها واكنش مناسبی نشان دهد.
البته راه واكنش، راه انداختن كارناوال فحش و ناسزا و تخریب همهجانبه نیست. اینطور نیست كه سایتهایی راه بیندازیم و منتقدان خود را به آمریكا و اسرائیل و... نسبت دهیم. اتفاقی در شرف وقوع است. بخشی از نیروهای انقلاب، سیاست حاكم بر دولت و تصمیمگیریهای مترتب بر آن را برنمیتابند. حداقل انتظار آن است كه دولت نهم به این انذارها توجه نماید، مبادا زمانی دریابد ره به خطا برده است كه كار از كار گذشته باشد.
کد مطلب : 5661
